W systemie Windows ustawienia sprzętu i oprogramowania wspólne dla wszystkich użytkowników komputera zapisane są w gałęzi rejestru o skróconej nazwie
A. HKLM
B. HKCC
C. HKCR
D. HKCU
HKLM to skrót od HKEY_LOCAL_MACHINE i właśnie ta gałąź rejestru przechowuje ustawienia dotyczące całego komputera, czyli wspólne dla wszystkich użytkowników systemu Windows. Chodzi tu między innymi o konfigurację sprzętu, sterowników, usług systemowych, zainstalowanego oprogramowania dostępnego globalnie oraz różne parametry startu systemu. W praktyce administrator często zagląda do HKLM\SYSTEM\CurrentControlSet przy diagnostyce usług, sterowników i urządzeń, a do HKLM\SOFTWARE przy sprawdzaniu ustawień programów zainstalowanych dla wszystkich kont. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych gałęzi rejestru, bo zmiany w niej mogą wpływać na cały system, nie tylko na jednego użytkownika. Dlatego dobra praktyka branżowa mówi jasno: przed modyfikacją rejestru warto wykonać eksport klucza albo punkt przywracania, pracować na koncie z odpowiednimi uprawnieniami i nie zmieniać wpisów na chybił-trafił. W środowisku firmowym takie ustawienia często kontroluje się przez zasady grupy, skrypty administracyjne albo narzędzia wdrożeniowe, bo ręczne klikanie w rejestrze na wielu komputerach szybko robi się kłopotliwe.
W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie zakresu ustawień: czy dotyczą jednego zalogowanego użytkownika, bieżącej konfiguracji sprzętowej, skojarzeń plików, czy całej maszyny. HKCC, czyli HKEY_CURRENT_CONFIG, może brzmieć kusząco, bo nazwa sugeruje konfigurację komputera. W rzeczywistości jest to widok bieżącego profilu sprzętowego, powiązany z informacjami z HKLM\SYSTEM. Nie jest to główne miejsce, w którym Windows zapisuje wszystkie ustawienia sprzętu i oprogramowania wspólne dla użytkowników. To raczej taki skrót do aktualnie używanej konfiguracji, przydatny w specyficznych przypadkach diagnostycznych.
HKCU, czyli HKEY_CURRENT_USER, dotyczy aktualnie zalogowanego konta. Tam trafiają ustawienia pulpitu, preferencje aplikacji, konfiguracja środowiska użytkownika i różne dane ładowane z profilu, na przykład z pliku NTUSER.DAT. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi ustawienia programu w HKCU i zakłada, że dotyczą całego systemu. A one zwykle działają tylko dla tej jednej osoby.
HKCR, czyli HKEY_CLASSES_ROOT, odpowiada głównie za skojarzenia typów plików, klasy COM i informacje potrzebne systemowi do obsługi obiektów oraz rozszerzeń powłoki. To ważna gałąź, ale nie jest ogólnym magazynem ustawień sprzętu i oprogramowania dla całego komputera. Z mojego doświadczenia najłatwiej zapamiętać zasadę: jeśli ustawienie ma obowiązywać globalnie, dla maszyny i wszystkich kont, szukamy w HKLM. Jeśli ma obowiązywać tylko dla konkretnej osoby, najczęściej będzie w HKCU.
HKCU, czyli HKEY_CURRENT_USER, dotyczy aktualnie zalogowanego konta. Tam trafiają ustawienia pulpitu, preferencje aplikacji, konfiguracja środowiska użytkownika i różne dane ładowane z profilu, na przykład z pliku NTUSER.DAT. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi ustawienia programu w HKCU i zakłada, że dotyczą całego systemu. A one zwykle działają tylko dla tej jednej osoby.
HKCR, czyli HKEY_CLASSES_ROOT, odpowiada głównie za skojarzenia typów plików, klasy COM i informacje potrzebne systemowi do obsługi obiektów oraz rozszerzeń powłoki. To ważna gałąź, ale nie jest ogólnym magazynem ustawień sprzętu i oprogramowania dla całego komputera. Z mojego doświadczenia najłatwiej zapamiętać zasadę: jeśli ustawienie ma obowiązywać globalnie, dla maszyny i wszystkich kont, szukamy w HKLM. Jeśli ma obowiązywać tylko dla konkretnej osoby, najczęściej będzie w HKCU.