Rekord typu A serwera DNS
A. przechowuje alias nazwy domeny.
B. mapuje nazwę hosta na odpowiadający jej 32-bitowy adres IPv4.
C. mapuje nazwę domeny DNS na nazwę serwera poczty.
D. przechowuje informację o nadrzędnym serwerze DNS.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2021 (arkusz E.13-SG-21.01).
Rekord typu A w DNS służy do odwzorowania nazwy hosta na 32-bitowy adres IPv4, na przykład nazwa www.example.com może wskazywać na adres 93.184.216.34. To jest jedna z podstawowych funkcji systemu DNS, opisana w standardach takich jak RFC 1034 i RFC 1035. W praktyce, gdy użytkownik wpisuje adres strony w przeglądarce, komputer nie łączy się z samą nazwą, tylko musi poznać adres IP serwera. Właśnie wtedy resolver DNS pyta o rekord A i dostaje konkretny adres IPv4. Moim zdaniem to jeden z tych rekordów, które warto znać na pamięć, bo pojawia się przy konfiguracji domen, hostingu, serwerów WWW, usług lokalnych i diagnostyce sieci. Dobrą praktyką jest ustawianie rozsądnego TTL, czyli czasu buforowania odpowiedzi DNS. Zbyt długi TTL utrudnia szybkie przenoszenie usług na inny adres IP, a zbyt krótki może zwiększać liczbę zapytań do serwerów DNS. Warto też pamiętać, że dla IPv6 używa się rekordu AAAA, a nie A. Do sprawdzania takich wpisów używa się narzędzi typu nslookup, dig albo host. Na przykład zapytanie o rekord A pozwala szybko ustalić, czy domena wskazuje na właściwy serwer i czy problem leży w DNS, czy raczej w samej usłudze sieciowej.
W tym pytaniu łatwo pomylić rekord A z innymi typami rekordów DNS, bo wszystkie są przechowywane w tej samej strefie i opisują jakieś powiązania nazw. Alias nazwy domeny nie jest jednak rekordem A, tylko rekordem CNAME. CNAME wskazuje, że jedna nazwa jest kanonicznym aliasem innej nazwy, na przykład sklep.example.pl może wskazywać na host.example.pl. Dopiero ta nazwa docelowa zwykle ma rekord A albo AAAA z konkretnym adresem IP. Informacja o nadrzędnym lub autorytatywnym serwerze DNS wiąże się z rekordami NS, które określają, jakie serwery nazw obsługują daną strefę DNS. To zupełnie inna rola niż wskazanie adresu IPv4 hosta. Z kolei mapowanie domeny na serwer poczty należy do rekordu MX. Rekord MX mówi, który host przyjmuje pocztę dla danej domeny i dodatkowo ma priorytet, więc serwery pocztowe wiedzą, gdzie najpierw próbować dostarczyć wiadomość. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś traktuje DNS jako jedną wielką tabelę nazw i adresów, bez rozróżniania typów rekordów. A w praktyce każdy typ rekordu ma swoje konkretne zadanie. Rekord A jest prosty: nazwa hosta na adres IPv4, czyli 32 bity zapisane najczęściej w notacji dziesiętnej z kropkami, np. 192.168.1.10. Z mojego doświadczenia przy diagnozowaniu problemów sieciowych warto od razu sprawdzać, o jaki typ rekordu pytamy, bo zapytanie o MX, CNAME, NS i A może dać zupełnie inne wyniki, mimo że dotyczy tej samej domeny.