Który z rekordów DNS należy dodać w strefie wyszukiwania wstecznego, aby zmapować adres IP na nazwę domeny DNS?
A. A
B. PTR
C. MX
D. CNAME
Rekord PTR jest właściwym rekordem DNS do mapowania adresu IP na nazwę domenową, czyli do tak zwanego wyszukiwania wstecznego. W normalnej strefie DNS rekord A działa w drugą stronę: nazwa, np. pc01.firma.local, wskazuje na adres IPv4, np. 192.168.1.10. W strefie reverse lookup zapisuje się natomiast rekord PTR, który dla adresu 192.168.1.10 będzie zwykle widoczny jako 10.1.168.192.in-addr.arpa i wskaże nazwę pc01.firma.local. Dla IPv6 używa się specjalnej domeny ip6.arpa. To jest zgodne z klasycznymi zasadami DNS opisanymi m.in. w RFC 1034 i RFC 1035. W praktyce PTR przydaje się przy diagnostyce sieci, logach serwerów, usługach pocztowych oraz narzędziach typu nslookup, dig czy host. Moim zdaniem warto pilnować, żeby rekord A i PTR były spójne, bo potem łatwiej analizuje się zdarzenia i mniej rzeczy wygląda podejrzanie w monitoringu.
W tym pytaniu chodzi o strefę wyszukiwania wstecznego, a więc o sytuację, w której znany jest adres IP i trzeba ustalić odpowiadającą mu nazwę DNS. Tu łatwo pomylić kierunek działania rekordów, bo w codziennej administracji częściej dopisuje się rekordy dla nazw hostów niż dla samych adresów. Rekord A służy do mapowania nazwy domenowej na adres IPv4, na przykład serwer.firma.local → 192.168.1.20. Nie rozwiązuje więc problemu odwrotnego, mimo że jest bardzo mocno związany z adresacją IP. Dla IPv6 podobną rolę pełni rekord AAAA, ale też nie jest on odpowiedzią na reverse lookup. Rekord MX wskazuje serwery pocztowe obsługujące daną domenę, więc jest używany przy routingu poczty e-mail, a nie przy tłumaczeniu adresu IP na nazwę hosta. CNAME tworzy alias nazwy DNS do innej nazwy kanonicznej, przykładowo www może wskazywać na serwer01, ale nadal operuje na nazwach, nie na bezpośrednim odwracaniu adresów IP. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że skoro A kojarzy się z adresem, to wystarczy też do zapytania odwrotnego. W praktyce administracyjnej trzeba rozdzielać strefę forward lookup od reverse lookup. Do reverse lookup dodaje się rekord PTR w odpowiedniej strefie in-addr.arpa dla IPv4 albo ip6.arpa dla IPv6. Z mojego doświadczenia brak PTR potrafi narobić bałaganu w logach, systemach monitoringu i czasem w konfiguracji poczty, bo część serwerów traktuje niespójny DNS jako sygnał ostrzegawczy.