Aby w systemie Windows Server wykonać rezerwację adresów IP na podstawie adresów fizycznych MAC urządzeń, należy skonfigurować usługę
A. DHCP
B. NAT
C. RRAS
D. DNS
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2018 (arkusz EE.08-X-18.06).
Rezerwację adresów IP na podstawie adresu fizycznego MAC wykonuje się w usłudze DHCP, czyli Dynamic Host Configuration Protocol. W Windows Server działa to tak, że serwer DHCP automatycznie przydziela klientom parametry sieciowe: adres IP, maskę podsieci, bramę domyślną, serwery DNS i czas dzierżawy. Rezerwacja polega na tym, że konkretny adres MAC karty sieciowej zostaje powiązany z konkretnym adresem IP z puli lub z zakresu zarządzanego przez DHCP. Dzięki temu urządzenie nadal korzysta z automatycznej konfiguracji, ale za każdym razem dostaje ten sam adres. W praktyce robi się tak np. dla drukarek sieciowych, serwerów plików, kamer IP, punktów dostępowych Wi-Fi albo komputerów administracyjnych. Moim zdaniem to bardzo wygodne rozwiązanie, bo nie trzeba ręcznie ustawiać statycznego IP na każdym urządzeniu, a porządek w adresacji zostaje zachowany centralnie na serwerze. Dobra praktyka jest taka, żeby prowadzić sensowną dokumentację rezerwacji, stosować opisowe nazwy urządzeń i nie mieszać chaotycznie adresów statycznych z pulą DHCP. W środowisku Windows Server konfigurację robi się zwykle w konsoli DHCP, w odpowiednim zakresie, w sekcji rezerwacji. To jest typowa administracja siecią zgodna z zasadą centralnego zarządzania konfiguracją TCP/IP.
Jeżeli wybrana została usługa inna niż DHCP, to najpewniej nastąpiło pomieszanie kilku pojęć sieciowych, które w Windows Server często występują obok siebie, ale mają zupełnie inne zadania. DNS odpowiada za tłumaczenie nazw domenowych i nazw hostów na adresy IP oraz odwrotnie. Dzięki DNS użytkownik może wpisać nazwę serwera, zamiast pamiętać jego adres liczbowy. DNS nie przydziela jednak adresów IP urządzeniom i nie tworzy rezerwacji na podstawie adresów MAC. Może co najwyżej przechowywać rekordy powiązane z nazwami, a to zupełnie inna warstwa konfiguracji. NAT także nie służy do rezerwacji adresów. Network Address Translation zmienia adresy IP w pakietach, najczęściej po to, aby wiele komputerów z sieci prywatnej mogło korzystać z jednego publicznego adresu IP. To mechanizm translacji i routingu, a nie system przydzielania konfiguracji klientom. RRAS, czyli Routing and Remote Access Service, jest usługą do routingu, VPN i dostępu zdalnego. W Windows Server może współpracować z różnymi usługami sieciowymi, ale sama rezerwacja adresu na podstawie MAC nie jest jej podstawową funkcją. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro wszystkie te usługi dotyczą sieci, to wydają się podobne. W praktyce trzeba patrzeć na konkretny mechanizm: adres IP przydzielany automatycznie klientowi oznacza DHCP, nazwy hostów oznaczają DNS, translacja adresów to NAT, a zdalny dostęp i routing to RRAS. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to na przykładzie drukarki: jeśli ma zawsze dostawać ten sam adres IP po podłączeniu do sieci, rezerwację ustawiasz na serwerze DHCP, używając jej adresu MAC.