Którą rolę serwera należy dodać w systemach z rodziny Windows Server, aby komputery w sieci automatycznie otrzymywały adresy IP?
A. IIS
B. DNS
C. DHCP
D. RRAS
Rola DHCP w Windows Server służy właśnie do automatycznego przydzielania konfiguracji sieciowej komputerom i innym urządzeniom w sieci. DHCP, czyli Dynamic Host Configuration Protocol, przekazuje klientom nie tylko adres IP, ale zwykle też maskę podsieci, bramę domyślną, adresy serwerów DNS oraz czas dzierżawy adresu. Dzięki temu administrator nie musi ręcznie wpisywać ustawień TCP/IP na każdym komputerze, co w większej pracowni, biurze albo szkole byłoby po prostu męczące i podatne na pomyłki. W praktyce na Windows Server tworzy się zakres adresów, np. od 192.168.1.100 do 192.168.1.200, ustawia wykluczenia, rezerwacje dla drukarek lub serwerów i odpowiednie opcje DHCP. Z mojego doświadczenia dobra praktyka jest taka, żeby serwery, routery i ważne urządzenia miały adresy statyczne albo rezerwacje DHCP, a zwykłe stacje robocze pobierały adres automatycznie. DHCP działa w oparciu o proces DORA: Discover, Offer, Request, Acknowledge. To standardowe i bardzo praktyczne rozwiązanie w sieciach IPv4, zgodne z normalnym podejściem administracyjnym w firmowych sieciach LAN.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka ról serwerowych, bo wszystkie są związane z siecią, ale każda robi coś zupełnie innego. RRAS, czyli Routing and Remote Access Service, kojarzy się z adresacją, bo dotyczy routingu, NAT, VPN i dostępu zdalnego. Nie jest to jednak podstawowa rola służąca do automatycznego rozdawania adresów IP komputerom w sieci lokalnej. RRAS może współpracować z innymi usługami i obsługiwać ruch między sieciami, ale sam wybór tej roli nie oznacza, że stacje robocze zaczną dostawać poprawną konfigurację TCP/IP. IIS też bywa mylący, bo jest bardzo popularną rolą Windows Server, ale dotyczy usług WWW, czyli hostowania stron, aplikacji webowych i usług HTTP/HTTPS. Nie ma bezpośredniego związku z przydzielaniem adresów IP klientom. DNS z kolei odpowiada za tłumaczenie nazw domenowych i nazw hostów na adresy IP, na przykład komputer1.local na konkretny adres w sieci. To jest mega ważna usługa, szczególnie w domenie Active Directory, ale DNS nie przydziela adresów, tylko pomaga je odnajdywać po nazwach. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro DNS operuje na adresach IP, to ktoś zakłada, że je rozdaje. W rzeczywistości za automatyczną konfigurację adresacji odpowiada DHCP. W dobrze zaprojektowanej sieci DHCP i DNS często działają razem, ale ich zadania są rozdzielone. Moim zdaniem warto to sobie zapamiętać krótko: DHCP przydziela adres, DNS tłumaczy nazwę, IIS publikuje strony, a RRAS obsługuje routing i dostęp zdalny.