Która rola systemu Windows Server umożliwia m.in. uproszczoną, bezpieczną i zdalną instalację systemów operacyjnych Windows na komputerach w sieci?
A. Usługa wdrażania systemu Windows.
B. Usługa aktywacji zbiorczej.
C. Serwer aplikacji.
D. Hyper-V.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2019 (arkusz E.13-X-19.06).
Chodzi o rolę Usługa wdrażania systemu Windows, czyli Windows Deployment Services, często skracane do WDS. Ta rola w Windows Server służy do zdalnej instalacji systemów Windows na komputerach w sieci, bez biegania z pendrive od stanowiska do stanowiska. W praktyce klient uruchamia się przez PXE z karty sieciowej, pobiera środowisko rozruchowe z serwera, a potem można wdrożyć obraz instalacyjny systemu, na przykład Windows 10, Windows 11 albo Windows Server. Moim zdaniem to jedna z tych usług, które naprawdę pokazują sens administracji centralnej. W firmie, szkole albo pracowni komputerowej pozwala szybko przygotować wiele identycznych komputerów, z zachowaniem kontroli nad wersją systemu, sterownikami i obrazem instalacyjnym. Dobrą praktyką jest trzymanie obrazów WIM w uporządkowanej strukturze, testowanie ich na kilku maszynach przed masowym wdrożeniem oraz połączenie WDS z DHCP, DNS i Active Directory, jeśli infrastruktura tego wymaga. Usługa poprawia też bezpieczeństwo, bo instalacja odbywa się z kontrolowanego źródła w sieci, a nie z przypadkowych nośników USB. W większych środowiskach często łączy się ją z Microsoft Deployment Toolkit lub innymi narzędziami automatyzacji, żeby dodać sterowniki, aplikacje i skrypty konfiguracyjne.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka ról Windows Server, bo wszystkie brzmią dość administracyjnie i każda w jakimś sensie dotyczy obsługi komputerów w organizacji. Serwer aplikacji nie służy jednak do instalowania systemów operacyjnych na stacjach roboczych. Jego zadanie jest inne: udostępnia środowisko dla aplikacji serwerowych, usług sieciowych, komponentów .NET, czasem rozwiązań webowych lub biznesowych. To bardziej zaplecze dla programów niż narzędzie do masowego przygotowywania komputerów. Usługa aktywacji zbiorczej też bywa myląca, bo pojawia się przy większej liczbie komputerów z Windows. Ona dotyczy aktywowania licencji, na przykład przez KMS lub Active Directory-Based Activation, a nie samego procesu instalacji systemu przez sieć. Czyli komputer może być aktywowany centralnie, ale najpierw musi mieć zainstalowany system. Hyper-V jest rolą wirtualizacji. Pozwala tworzyć i uruchamiać maszyny wirtualne, izolować środowiska testowe, budować laby albo serwery wirtualne. Da się oczywiście instalować Windows w maszynie wirtualnej, ale to nie jest zdalne wdrażanie systemów na fizycznych komputerach w sieci. Typowy błąd myślowy polega tu na skojarzeniu słowa instalacja z dowolną technologią, w której system gdzieś się uruchamia. W administracji trzeba patrzeć na przeznaczenie roli: do sieciowego bootowania PXE, obrazów WIM i centralnego wdrażania Windows używa się Usługi wdrażania systemu Windows. Z mojego doświadczenia, jeśli w pytaniu padają hasła zdalna instalacja, wiele komputerów, sieć i Windows Server, to prawie zawsze należy myśleć o WDS albo o narzędziach wdrożeniowych z nim powiązanych.