Aby wdrożyć usługę zdalnej instalacji systemów operacyjnych na stacjach roboczych, należy w Windows Server zainstalować rolę
A. Application Server
B. Hyper-V
C. WDS (Usługi wdrażania systemu Windows)
D. IIS (Internet Information Services)
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2018 (arkusz E.13-X-18.06).
Usługi WDS, czyli Usługi wdrażania systemu Windows, są właściwą rolą do zdalnej instalacji systemów operacyjnych na stacjach roboczych. W praktyce chodzi o to, że komputer kliencki może uruchomić się z sieci przez PXE, pobrać obraz rozruchowy z serwera i rozpocząć instalację Windows bez wkładania pendrive’a czy płyty. To jest bardzo wygodne w firmie, szkole albo pracowni komputerowej, gdzie trzeba szybko przygotować wiele komputerów w podobnej konfiguracji. WDS korzysta zwykle z obrazów WIM, na przykład boot.wim i install.wim, a przy większych wdrożeniach można do tego dołożyć pliki odpowiedzi, sterowniki oraz instalację nienadzorowaną. Z mojego doświadczenia to jedna z tych usług, które naprawdę oszczędzają czas administratorowi, o ile wcześniej dobrze ustawi się DHCP, DNS i sieć. Dobrą praktyką jest trzymanie porządku w obrazach instalacyjnych, opisywanie wersji systemu, aktualizowanie sterowników oraz testowanie wdrożenia na jednym komputerze, zanim puści się instalację na całą salę. WDS dobrze wpisuje się w administrację Windows Server i środowisko domenowe Active Directory, choć sama usługa wymaga też poprawnej konfiguracji sieciowej, szczególnie przy starcie PXE.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka ról Windows Server, bo wszystkie brzmią dość administracyjnie i każda może być używana w infrastrukturze firmowej. Hyper-V służy jednak do wirtualizacji, czyli uruchamiania maszyn wirtualnych na serwerze. Można na nim postawić testowego Windowsa, Linuxa albo cały lab, ale nie jest to rola przeznaczona bezpośrednio do zdalnego instalowania systemów na fizycznych stacjach roboczych. Czasem ktoś kojarzy, że skoro Hyper-V instaluje systemy w maszynach wirtualnych, to może nadaje się też do wdrażania komputerów w sieci. To taki typowy skrót myślowy, ale technicznie nie o to chodzi. Application Server to z kolei rola związana z hostowaniem aplikacji i usług, historycznie używana przy rozwiązaniach opartych o komponenty aplikacyjne, a nie przy instalacji systemów operacyjnych przez sieć. IIS, czyli Internet Information Services, jest serwerem WWW. Obsługuje strony, aplikacje webowe, usługi HTTP/HTTPS, czasem pliki do pobrania, ale sam fakt, że coś może udostępniać pliki, nie oznacza jeszcze, że potrafi obsłużyć rozruch PXE i proces instalacji Windows na komputerze klienckim. Do tego potrzebna jest rola WDS. Ona współpracuje z mechanizmami sieciowymi, takimi jak DHCP, DNS, TFTP i PXE, a także z obrazami instalacyjnymi WIM. Moim zdaniem najważniejsze jest zapamiętać różnicę: IIS udostępnia treści webowe, Hyper-V uruchamia maszyny wirtualne, Application Server obsługuje aplikacje, a WDS wdraża systemy operacyjne na komputerach przez sieć. W praktyce administrator wybiera WDS wtedy, gdy chce masowo instalować Windows na wielu stacjach, zgodnie z dobrymi praktykami automatyzacji i standaryzacji środowiska.