Który rodzaj rozbudowy serwera wymaga instalacji dodatkowych sterowników?
A. Dodanie dysków fizycznych.
B. Montaż kolejnego procesora.
C. Dodanie pamięci RAM.
D. Montaż kolejnej karty sieciowej.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2016 (arkusz E.13-X-16.01).
Montaż kolejnej karty sieciowej to najlepsza odpowiedź, bo karta sieciowa jest osobnym urządzeniem komunikacyjnym, które system operacyjny musi poprawnie rozpoznać i obsłużyć przez sterownik. W serwerach często nie chodzi tylko o to, żeby port Ethernet się pojawił. Sterownik odpowiada też za zaawansowane funkcje, takie jak VLAN, agregacja łączy, teaming, SR-IOV, iSCSI boot, Wake-on-LAN, obsługa ramek jumbo czy odciążanie obliczeń TCP/IP przez kartę. Z mojego doświadczenia właśnie przy kartach sieciowych najczęściej wychodzi różnica między sterownikiem ogólnym w systemie a sterownikiem producenta, np. Intel, Broadcom albo Mellanox. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby przed montażem sprawdzić listę zgodności sprzętowej HCL dla danego systemu, pobrać sterownik ze strony producenta serwera lub karty, a po instalacji sprawdzić Menedżer urządzeń w Windows albo polecenia typu lspci, ip link, ethtool w Linuxie. W środowisku serwerowym warto też aktualizować firmware karty i testować połączenie, bo niby karta działa, ale bez właściwego sterownika może mieć gorszą wydajność albo nie obsłuży funkcji wymaganych w sieci firmowej.
W tym pytaniu łatwo pomylić samo dołożenie podzespołu z instalacją urządzenia wymagającego obsługi programowej przez system operacyjny. Pamięć RAM po zamontowaniu jest wykrywana przez płytę główną, BIOS lub UEFI oraz kontroler pamięci. System operacyjny po prostu widzi większą ilość dostępnej pamięci, o ile moduły są zgodne z serwerem, mają właściwy typ, taktowanie, korekcję ECC i są osadzone w odpowiednich bankach. Nie instaluje się do niej sterownika tak jak do karty rozszerzeń. Przy procesorze sprawa też jest trochę inna. Drugi procesor w serwerze musi być zgodny z płytą, chipsetem, wersją BIOS/UEFI i często musi mieć taki sam model lub parametry jak pierwszy CPU. Może być potrzebna aktualizacja firmware albo mikrokodu, ale to nie jest typowa instalacja sterownika urządzenia po stronie systemu. System ma własne mechanizmy obsługi wielu procesorów i rdzeni. Dodanie dysków fizycznych również zwykle nie wymaga osobnych sterowników, jeżeli korzystamy z istniejącego kontrolera SATA, SAS albo RAID, który już działa w serwerze. System zobaczy nowe nośniki lub macierz po inicjalizacji, partycjonowaniu i sformatowaniu. Sterownik byłby potrzebny raczej wtedy, gdy montujemy nowy kontroler dyskowy, a nie same dyski. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że każdy nowy element sprzętowy wymaga sterownika. W praktyce RAM, CPU i dyski podłączone do istniejącej infrastruktury są obsługiwane przez platformę serwerową, natomiast karta sieciowa jako adapter komunikacyjny bardzo często potrzebuje właściwego sterownika producenta, zwłaszcza gdy ma działać stabilnie i wydajnie w środowisku produkcyjnym.