Uszkodzone kondensatory elektrolityczne na płycie głównej najłatwiej rozpoznać po
A. wybrzuszonej górnej części obudowy lub wycieku elektrolitu.
B. zmianie koloru nadruku na ich obudowie.
C. zwiększonej ilości kurzu wokół kondensatora.
D. obniżonej temperaturze obudowy.
Uszkodzony kondensator elektrolityczny na płycie głównej najczęściej da się zauważyć po wybrzuszonej górnej części obudowy, pękniętym nacięciu bezpieczeństwa albo po wycieku elektrolitu. To jest bardzo praktyczna wskazówka diagnostyczna, bo takie elementy pracują w sekcjach zasilania procesora, pamięci, chipsetu czy kart rozszerzeń i odpowiadają za filtrowanie oraz stabilizację napięć. Gdy elektrolit wysycha albo wewnątrz kondensatora rośnie ciśnienie, obudowa zaczyna się deformować. Moim zdaniem to jeden z tych objawów, które technik powinien sprawdzić wzrokowo od razu po otwarciu obudowy komputera. W praktyce uszkodzone kondensatory mogą powodować losowe restarty, problemy z uruchamianiem komputera, zawieszanie systemu, niestabilną pracę pod obciążeniem albo brak obrazu. Dobra praktyka serwisowa mówi, żeby oględziny robić przy odłączonym zasilaniu, po rozładowaniu ładunków elektrostatycznych i najlepiej przy dobrym świetle. Nie wolno też dotykać elementów bez potrzeby, bo ESD potrafi dobić sprawną elektronikę. Sama obserwacja wybrzuszenia lub wycieku nie zastępuje pełnej diagnostyki, ale jest bardzo mocnym sygnałem, że płyta główna wymaga naprawy, wymiany kondensatorów albo po prostu kwalifikuje się do wymiany.
Przy ocenie kondensatorów elektrolitycznych łatwo pomylić zwykłe cechy wyglądu z objawami awarii, dlatego trzeba patrzeć na te symptomy, które mają realny związek z budową elementu. Zmiana koloru nadruku na obudowie nie jest typowym ani wiarygodnym kryterium uszkodzenia. Nadruki mogą blaknąć od temperatury, wieku, jakości farby albo zabrudzeń, ale sam napis nie mówi jeszcze, czy kondensator utracił pojemność, ma zwiększone ESR albo jest mechanicznie rozszczelniony. Z mojego doświadczenia takie ocenianie po etykiecie bywa trochę zgadywaniem, a w serwisie komputerowym lepiej opierać się na sprawdzalnych objawach i pomiarach. Kurz wokół kondensatora także nie oznacza awarii. Kurz osadza się tam, gdzie przepływa powietrze, gdzie wentylatory robią zawirowania i gdzie powierzchnie są lekko elektrostatyczne. Może pogarszać chłodzenie całej płyty i warto go usuwać sprężonym powietrzem lub pędzelkiem antystatycznym, ale sama jego obecność nie wskazuje konkretnie na uszkodzony kondensator. Obniżona temperatura obudowy również nie jest charakterystycznym znakiem problemu. Kondensatory na płycie głównej zwykle nie diagnozuje się przez szukanie elementu zimniejszego od reszty. Przegrzewanie sekcji zasilania może być problemem, ale temperatura zależy od obciążenia, przepływu powietrza i położenia elementu. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że szuka się dowolnej widocznej różnicy, zamiast objawów wynikających z fizycznej awarii kondensatora. Najbardziej konkretnym śladem jest wybrzuszenie górnego denka, pęknięcie nacięcia bezpieczeństwa lub wyciek elektrolitu, bo te objawy wynikają bezpośrednio ze wzrostu ciśnienia i degradacji wnętrza kondensatora. W profesjonalnej diagnostyce po oględzinach można dodatkowo użyć miernika ESR, sprawdzić stabilność napięć zasilacza oraz zachowanie komputera pod obciążeniem.