Aby umożliwić wymianę danych pomiędzy siecią w pracowni a siecią ogólnoszkolną o innej adresacji IP, należy wykorzystać
A. ruter.
B. przełącznik.
C. koncentrator.
D. punkt dostępowy.
Pytanie z egzaminu CKE, październik 2016 (arkusz E.13-X-16.08).
Ruter jest właściwym urządzeniem, bo łączy różne sieci IP i podejmuje decyzję, gdzie przekazać pakiet na podstawie adresu IP, maski oraz tablicy routingu. W praktyce sieć w pracowni może mieć np. adresację 192.168.10.0/24, a sieć ogólnoszkolna 10.0.0.0/16. Komputery z jednej podsieci nie wyślą poprawnie ruchu do drugiej podsieci tylko przez sam przełącznik, bo potrzebują bramy domyślnej, czyli właśnie interfejsu rutera. Ruter pracuje w warstwie 3 modelu OSI, a nie tylko na adresach MAC jak typowy przełącznik. Moim zdaniem to jedno z tych pytań, które dobrze sprawdza podstawowe myślenie sieciowe: inna adresacja IP oznacza potrzebę routingu. W rozwiązaniach szkolnych ruter może też wykonywać NAT, filtrować ruch regułami zapory, separować VLAN-y i przekazywać pakiety między segmentami. Zgodnie z dobrą praktyką konfiguruje się na nim poprawne adresy interfejsów, maski, trasy statyczne albo routing dynamiczny oraz zabezpieczenia dostępu administracyjnego. Standardowo mówimy tu o sieciach TCP/IP działających na Ethernet IEEE 802.3 lub Wi-Fi IEEE 802.11, ale samo medium nie zmienia zasady: między różnymi podsieciami potrzebne jest urządzenie routujące.
W tym pytaniu łatwo pomylić urządzenia, bo wszystkie kojarzą się z łączeniem komputerów w sieć, ale ich rola jest inna. Przełącznik, czyli switch, najczęściej działa w warstwie 2 modelu OSI i przekazuje ramki Ethernet na podstawie adresów MAC. Jest świetny do budowy lokalnej sieci LAN w jednej pracowni, do podłączania komputerów, drukarek czy punktów dostępowych. Nie rozwiązuje jednak problemu innej adresacji IP, bo nie podejmuje standardowo decyzji routingu między podsieciami. Oczywiście istnieją przełączniki warstwy 3, ale w takim typowym pytaniu egzaminacyjnym słowo przełącznik oznacza zwykły switch L2, więc nie jest to najlepsza odpowiedź. Koncentrator, czyli hub, to jeszcze starsze i prostsze urządzenie. Powiela sygnał na wszystkie porty, tworzy jedną domenę kolizyjną i praktycznie nie powinien być dziś stosowany w nowoczesnej sieci. Nie analizuje ani adresów IP, ani nawet sensownie adresów MAC, więc tym bardziej nie połączy dwóch podsieci IP. Punkt dostępowy służy głównie do zapewnienia dostępu bezprzewodowego, zwykle działa jak most między Wi-Fi IEEE 802.11 a siecią przewodową Ethernet IEEE 802.3. Sam access point nie jest ruterem, chociaż w domowych urządzeniach często AP, switch i ruter są zamknięte w jednej obudowie, co trochę miesza ludziom w głowie. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że skoro urządzenie ma port sieciowy i coś łączy, to automatycznie połączy różne sieci IP. A tu kluczowe jest słowo inna adresacja IP. Do przejścia między podsieciami potrzebna jest brama, tablica routingu i praca w warstwie sieciowej, dlatego właściwym wyborem jest ruter.