Na rysunku przedstawiono sieć komputerową w topologii

A. gwiazdy
B. magistrali
C. pierścienia
D. mieszanej
Pytanie z egzaminu CKE, październik 2013 (arkusz E.13-X-13.10).
Na rysunku widać topologię pierścienia, bo każde stanowisko jest połączone z dwoma sąsiednimi punktami, a całość tworzy zamkniętą pętlę. Dane w takiej sieci mogą krążyć od węzła do węzła, aż dotrą do właściwego komputera. Klasycznym przykładem praktycznym była technologia Token Ring opisana w rodzinie IEEE 802.5, gdzie dostęp do medium kontrolował specjalny znacznik, czyli token. Dzięki temu unikało się kolizji, bo w danym momencie nadawała tylko stacja posiadająca token. Podobną ideę wykorzystywały też sieci FDDI, często w wykonaniu światłowodowym i z pierścieniem zapasowym. Z mojego doświadczenia warto zapamiętać, że na schemacie pierścień nie musi oznaczać kabli idealnie ułożonych w kółko na podłodze, tylko sposób logicznego lub fizycznego połączenia urządzeń. Dobra praktyka przy analizie topologii to patrzeć na relacje między węzłami: czy jest centrum, czy jedna wspólna linia, czy zamknięta pętla. Tutaj centralnego przełącznika nie ma, magistrali też nie widać, więc odpowiedź „pierścienia” jest najbardziej technicznie poprawna.
W tym zadaniu łatwo pomylić wygląd rysunku z innymi popularnymi topologiami, zwłaszcza jeżeli patrzy się tylko na rozmieszczenie komputerów, a nie na sposób ich połączenia. Topologia magistrali polega na tym, że wszystkie urządzenia są dołączone do jednego wspólnego medium transmisyjnego, czyli jednej głównej linii kabla. Na końcach takiej magistrali stosowało się terminatory, żeby ograniczyć odbicia sygnału. Na pokazanym schemacie nie ma jednej prostej szyny z odgałęzieniami, tylko zamknięty obwód, więc magistrala odpada. Gwiazda wygląda inaczej, bo każdy komputer łączy się osobnym przewodem z centralnym urządzeniem, zwykle przełącznikiem Ethernet. To obecnie najczęstsze rozwiązanie w LAN, zgodne z dobrymi praktykami okablowania strukturalnego, np. w podejściu znanym z TIA/EIA-568. Tutaj jednak nie ma switcha w środku, który zbierałby wszystkie połączenia, więc nie jest to gwiazda. Topologia mieszana oznacza połączenie cech kilku topologii, na przykład kilka gwiazd połączonych szkieletem albo segmenty magistrali i gwiazdy razem. Na rysunku struktura jest jednolita i zamknięta, bez wyraźnych różnych części. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi komputery ustawione dookoła i uznaje to za „mieszaną” albo „gwiazdę bez środka”. W sieciach trzeba patrzeć bardziej inżyniersko: liczba połączeń danego węzła, obecność urządzenia centralnego, wspólne medium oraz to, czy ścieżka transmisji tworzy pętlę. Te cechy wskazują właśnie na pierścień.