Podczas skanowania czarno-białego rysunku technicznego, z maksymalną rozdzielczością optyczną skanera, na pochylonych i zaokrąglonych krawędziach są widoczne ułożone schodkowo piksele. Aby uzyskać lepszą jakość skanowanego obrazu, należy użyć funkcji
A. rozdzielczości interpolowanej.
B. korekcji Gamma.
C. odrastrowywania.
D. skanowania według krzywej tonalnej.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2021 (arkusz E.12-SG-21.06).
W tej sytuacji najlepszym wyborem jest użycie rozdzielczości interpolowanej. Skoro skaner pracuje już z maksymalną rozdzielczością optyczną, to fizycznie nie da się uzyskać większej liczby rzeczywistych próbek z matrycy CCD/CIS i układu optycznego. Rozdzielczość interpolowana polega na programowym wyliczeniu dodatkowych pikseli pomiędzy już zeskanowanymi punktami obrazu. Nie dodaje ona nowych szczegółów w sensie prawdziwej informacji optycznej, ale może poprawić wygląd pochylonych i zaokrąglonych krawędzi, bo zmniejsza widoczność efektu schodkowania, czyli aliasingu. W praktyce przy rysunkach technicznych, schematach, planach albo czarno-białych konturach warto skanować w wysokiej rozdzielczości, najlepiej natywnej optycznej, a dopiero potem ewentualnie zastosować interpolację lub wygładzanie krawędzi. Z mojego doświadczenia dobrze jest też zapisywać takie materiały w formacie bezstratnym, np. TIFF albo PNG, a nie JPEG, bo kompresja stratna potrafi brzydko zabrudzić cienkie linie. Dobra praktyka branżowa jest taka: najpierw maksymalnie dobra jakość źródłowego skanu, potem obróbka, a nie odwrotnie.
Problem opisany w pytaniu dotyczy geometrii krawędzi obrazu, a dokładniej widocznego aliasingu na liniach ukośnych i łukach. To są te charakterystyczne schodki z pikseli, które pojawiają się wtedy, gdy obraz rastrowy ma zbyt mało próbek, aby gładko odwzorować krawędź. Dlatego rozwiązaniem jest rozdzielczość interpolowana, która programowo zagęszcza siatkę pikseli i może sprawić, że linie będą wyglądały płynniej, choć nie tworzy nowych prawdziwych detali optycznych.
Korekcja Gamma działa zupełnie inaczej. Służy do zmiany jasności półtonów i charakterystyki luminancji, czyli wpływa na to, czy obraz jest jaśniejszy, ciemniejszy albo bardziej czytelny w średnich tonach. Przy czarno-białym rysunku technicznym może pomóc w separacji tła od linii, ale nie usunie schodkowych krawędzi, bo nie zwiększa liczby pikseli ani nie poprawia próbkowania konturu. Podobnie skanowanie według krzywej tonalnej dotyczy mapowania jasności, kontrastu i przejść tonalnych. Jest przydatne przy fotografiach, dokumentach o nierównym tle czy reprodukcjach, ale nie jest narzędziem do poprawiania kształtu ukośnych linii.
Odrastrowywanie bywa mylące, bo też brzmi jak funkcja poprawy jakości skanu. W rzeczywistości używa się go głównie przy skanowaniu materiałów drukowanych rastrem, np. zdjęć z gazet, katalogów i ulotek. Ma ograniczyć efekt mory, czyli zakłócenia wynikające z nakładania się rastra druku i siatki próbkowania skanera. Rysunek techniczny czarno-biały zwykle nie jest obrazem półtonowym z rastrem drukarskim, więc ta funkcja nie rozwiązuje głównego problemu. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że wybiera się funkcję kojarzoną ogólnie z polepszaniem obrazu, zamiast dopasować ją do konkretnego rodzaju zniekształcenia.
Korekcja Gamma działa zupełnie inaczej. Służy do zmiany jasności półtonów i charakterystyki luminancji, czyli wpływa na to, czy obraz jest jaśniejszy, ciemniejszy albo bardziej czytelny w średnich tonach. Przy czarno-białym rysunku technicznym może pomóc w separacji tła od linii, ale nie usunie schodkowych krawędzi, bo nie zwiększa liczby pikseli ani nie poprawia próbkowania konturu. Podobnie skanowanie według krzywej tonalnej dotyczy mapowania jasności, kontrastu i przejść tonalnych. Jest przydatne przy fotografiach, dokumentach o nierównym tle czy reprodukcjach, ale nie jest narzędziem do poprawiania kształtu ukośnych linii.
Odrastrowywanie bywa mylące, bo też brzmi jak funkcja poprawy jakości skanu. W rzeczywistości używa się go głównie przy skanowaniu materiałów drukowanych rastrem, np. zdjęć z gazet, katalogów i ulotek. Ma ograniczyć efekt mory, czyli zakłócenia wynikające z nakładania się rastra druku i siatki próbkowania skanera. Rysunek techniczny czarno-biały zwykle nie jest obrazem półtonowym z rastrem drukarskim, więc ta funkcja nie rozwiązuje głównego problemu. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że wybiera się funkcję kojarzoną ogólnie z polepszaniem obrazu, zamiast dopasować ją do konkretnego rodzaju zniekształcenia.