Poprawnym skróconym zapisem adresu IPv6 2001:0db8:0000:0000:0000:0000:0000:0001 jest
A. 2001:db8::1
B. 2001::db8::1
C. 2001:db8:::1
D. 2001:db8:1
Adres IPv6 składa się z 8 bloków po 16 bitów, zapisywanych szesnastkowo i oddzielanych dwukropkami. Pełny zapis 2001:0db8:0000:0000:0000:0000:0000:0001 można skrócić według dwóch zasad: najpierw usuwa się zera wiodące w każdym bloku, więc 0db8 staje się db8, a 0001 staje się 1. Potem najdłuższy ciąg bloków równych 0000 można zastąpić podwójnym dwukropkiem, czyli ::. Dlatego poprawny zapis to 2001:db8::1. To jest zgodne z zasadami opisu adresów IPv6 znanymi m.in. z RFC 4291, a RFC 5952 dodatkowo opisuje zalecany, kanoniczny sposób skracania adresów. W praktyce taki zapis spotkasz w konfiguracji interfejsów sieciowych, tras routingu, reguł firewalli czy dokumentacji. Warto też zauważyć, że prefiks 2001:db8::/32 jest zarezerwowany do przykładów i dokumentacji, więc często pojawia się w podręcznikach oraz materiałach szkoleniowych. Moim zdaniem dobrze jest ćwiczyć takie skracanie ręcznie, bo potem łatwiej wyłapać literówki w konfiguracji routera albo serwera DNS.
W zapisie IPv6 trzeba pilnować dwóch rzeczy naraz: liczby bloków oraz sposobu użycia podwójnego dwukropka. Adres pełny ma 8 hextetów, czyli bloków po 16 bitów zapisanych w systemie szesnastkowym. Zera wiodące w pojedynczym bloku można usunąć, dlatego 0db8 zapisujemy jako db8, a 0001 jako 1. Nie wolno jednak dowolnie usuwać separatorów ani dopisywać dodatkowych dwukropków. Zapis z potrójnym dwukropkiem, czyli :::, nie jest poprawną składnią IPv6. Podwójny dwukropek :: ma specjalne znaczenie i zastępuje jeden ciąg zerowych bloków, ale nie rozszerza się go do trzech znaków, bo parser adresów tego nie rozumie. Podobnie problematyczny jest zapis zawierający dwa wystąpienia ::, ponieważ wtedy nie wiadomo, ile zerowych bloków ma zostać wstawionych w każde miejsce. Standard dopuszcza użycie :: tylko raz w jednym adresie. Skrócenie do 2001:db8:1 też nie działa jako pełny adres hosta, bo bez :: mamy tylko trzy bloki, a IPv6 wymaga ośmiu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś traktuje IPv6 jak zwykły tekst i usuwa wszystkie zera oraz część dwukropków, żeby było krócej. W sieciach to niestety nie przejdzie, bo urządzenia, systemy operacyjne i narzędzia diagnostyczne muszą jednoznacznie odtworzyć pełne 128 bitów adresu. Poprawny skrót to 2001:db8::1, bo zachowuje strukturę i jednoznacznie oznacza pięć zerowych bloków pomiędzy db8 a 1.