Który ze standardów wraz z odpowiednią kategorią skrętki są dopasowane tak, aby obsługiwały maksymalny transfer danych?
A. 1000BASE-T oraz Cat 3
B. 10GBASE-T oraz Cat 5
C. 10GBASE-T oraz Cat 7
D. 1000BASE-T oraz Cat 5
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2018 (arkusz E.13-X-18.06).
10GBASE-T oraz Cat 7 to najlepsze dopasowanie z podanych odpowiedzi, jeżeli pytanie dotyczy obsługi maksymalnego transferu danych. Standard 10GBASE-T, opisany w IEEE 802.3an, pozwala na transmisję 10 Gb/s po miedzianej skrętce. To już jest dużo wyższa przepustowość niż 1000BASE-T, czyli klasyczny Gigabit Ethernet o szybkości 1 Gb/s. Kategoria Cat 7, według okablowania klasy F w normach ISO/IEC, ma lepsze parametry transmisyjne niż Cat 5 czy Cat 5e: większe pasmo pracy, lepsze ekranowanie i mniejszą podatność na przesłuchy między parami przewodów. W praktyce do 10GBASE-T bardzo często stosuje się Cat 6A, ale Cat 7 również zapewnia odpowiedni zapas jakościowy, szczególnie w instalacjach ekranowanych. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: im wyższa prędkość transmisji, tym ważniejsze stają się jakość kabla, poprawne zarobienie złączy, długość toru i unikanie zakłóceń elektromagnetycznych. W serwerowniach, szafach rack i nowoczesnych sieciach LAN taki dobór ma realne znaczenie, bo słabe okablowanie potrafi ograniczyć połączenie albo powodować błędy ramek.
W tym pytaniu łatwo pomylić sam standard Ethernet z kategorią skrętki, a to są dwie różne, ale mocno powiązane rzeczy. 10GBASE-T oznacza transmisję 10 Gb/s po miedzi, więc wymaga okablowania o bardzo dobrych parametrach. Cat 5 nie jest właściwym wyborem do takiej prędkości, bo historycznie była projektowana głównie pod starsze rozwiązania, a nie pod stabilne 10 Gigabit Ethernet. Nawet jeżeli czasem ktoś mówi, że „na krótkim kablu coś zadziała”, to nie jest to dobra praktyka instalacyjna ani zgodność z założeniami standardów. W profesjonalnej sieci liczy się powtarzalność, certyfikacja toru i zapas parametrów, a nie przypadek.
Podobny problem występuje przy zestawieniu 1000BASE-T z Cat 3. Standard 1000BASE-T potrzebuje czterech par przewodów i okablowania typowo klasy co najmniej Cat 5e, a Cat 3 kojarzy się raczej z telefonią i starszym Ethernetem, na przykład 10BASE-T. To za słaba kategoria dla gigabitowej transmisji w sensownej instalacji. Z kolei 1000BASE-T oraz Cat 5 jest zestawieniem bardziej realistycznym niż Cat 3, ale nadal nie daje maksymalnego transferu spośród odpowiedzi. Oferuje 1 Gb/s, a 10GBASE-T daje 10 Gb/s, czyli dziesięć razy więcej. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś patrzy tylko na kategorię kabla albo tylko na nazwę standardu, zamiast zestawić oba elementy razem. W sieciach komputerowych zawsze trzeba sprawdzić cały tor transmisyjny: standard urządzeń, kategorię skrętki, długość przewodu, ekranowanie, jakość patchpaneli i gniazd. Dopiero wtedy można mówić o realnej przepustowości, a nie tylko o liczbie zapisanej na pudełku.
Podobny problem występuje przy zestawieniu 1000BASE-T z Cat 3. Standard 1000BASE-T potrzebuje czterech par przewodów i okablowania typowo klasy co najmniej Cat 5e, a Cat 3 kojarzy się raczej z telefonią i starszym Ethernetem, na przykład 10BASE-T. To za słaba kategoria dla gigabitowej transmisji w sensownej instalacji. Z kolei 1000BASE-T oraz Cat 5 jest zestawieniem bardziej realistycznym niż Cat 3, ale nadal nie daje maksymalnego transferu spośród odpowiedzi. Oferuje 1 Gb/s, a 10GBASE-T daje 10 Gb/s, czyli dziesięć razy więcej. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś patrzy tylko na kategorię kabla albo tylko na nazwę standardu, zamiast zestawić oba elementy razem. W sieciach komputerowych zawsze trzeba sprawdzić cały tor transmisyjny: standard urządzeń, kategorię skrętki, długość przewodu, ekranowanie, jakość patchpaneli i gniazd. Dopiero wtedy można mówić o realnej przepustowości, a nie tylko o liczbie zapisanej na pudełku.