Który ze standardów Gigabit Ethernet umożliwia budowę segmentów sieci o długości 550 m/5000 m z prędkością transmisji 1 Gb/s?
Poprawną odpowiedzią jest 1000Base-LX, czyli odmiana Gigabit Ethernet opisana w rodzinie standardów IEEE 802.3z. Oznaczenie LX odnosi się do transmisji światłowodowej z użyciem długiej fali, najczęściej około 1310 nm. W praktyce ten standard pozwala uzyskać 1 Gb/s na odcinku do około 550 m przy światłowodzie wielomodowym oraz do około 5000 m, czyli 5 km, przy światłowodzie jednomodowym. I właśnie ta para długości 550 m/5000 m jest tu najważniejszą wskazówką. Z mojego doświadczenia warto to zapamiętać tak: SX jest raczej do krótszych połączeń w budynku lub szafie dystrybucyjnej, a LX nadaje się już do dłuższych tras między punktami dystrybucyjnymi, budynkami albo fragmentami kampusu. W realnej sieci dobiera się do tego odpowiednie moduły SFP 1000BASE-LX, właściwy typ włókna, złącza oraz budżet mocy optycznej. Dobrą praktyką jest też sprawdzenie tłumienności toru światłowodowego, bo sama zgodność ze standardem nie wystarczy, jeśli spawy, patchcordy albo zabrudzone złącza dodadzą za duże straty.
W tym pytaniu łatwo pomylić standardy, bo wszystkie nazwy wyglądają podobnie i każda kojarzy się z Ethernetem. Kluczowe są jednak medium transmisyjne, długość fali oraz maksymalny zasięg segmentu. 1000Base-LX pracuje z prędkością 1 Gb/s po światłowodzie i jest przewidziany dla większych odległości: typowo 550 m na światłowodzie wielomodowym oraz około 5 km na jednomodowym. To pasuje dokładnie do treści pytania. 1000Base-SX również jest standardem Gigabit Ethernet światłowodowym, ale wykorzystuje krótką falę, około 850 nm, i jest przeznaczony głównie do krótszych połączeń na włóknie wielomodowym. W zależności od parametrów światłowodu można spotkać zasięgi rzędu 220 m, 275 m albo 550 m, ale nie 5000 m. 1000Base-T to zupełnie inna sytuacja, bo chodzi o skrętkę miedzianą kategorii co najmniej 5e, a typowy maksymalny odcinek to 100 m. Nie stosuje się go do pięciokilometrowych segmentów, no chyba że z dodatkowymi urządzeniami po drodze, ale wtedy to już nie jest pojedynczy segment zgodny z tym założeniem. Z kolei 1000Base-FX bywa mylące, bo istnieje popularny standard 100Base-FX dla Fast Ethernetu 100 Mb/s, natomiast w klasycznej tabeli standardów Gigabit Ethernet poprawnym wyborem dla 550 m/5000 m jest LX. Typowy błąd polega na patrzeniu tylko na fragment Base albo na samo skojarzenie ze światłowodem, a w praktyce trzeba zawsze sprawdzić pełny sufiks: T, SX, LX, bo on mówi najwięcej o medium i zasięgu.