Kable światłowodowe nie są powszechnie stosowane w lokalnych sieciach komputerowych z powodu
A. niskiej przepustowości
B. dużych strat sygnału transmisyjnego
C. małej odporności na zakłócenia elektromagnetyczne
D. dużych kosztów elementów pośredniczących w transmisji
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2019 (arkusz E.13-X-19.06).
Właściwym powodem jest duży koszt elementów pośredniczących w transmisji, czyli głównie urządzeń i modułów, które zamieniają sygnał elektryczny na optyczny i odwrotnie. Sam kabel światłowodowy bywa już dość tani, ale w praktyce trzeba doliczyć moduły SFP/SFP+, przełączniki z portami optycznymi, media konwertery, pigtaile, patchpanele światłowodowe, spawanie albo zarabianie złączy oraz pomiary tłumienia. W zwykłej sieci biurowej, gdzie stanowiska są oddalone o kilkanaście lub kilkadziesiąt metrów, skrętka miedziana kategorii 5e, 6 lub 6A zgodna z dobrymi praktykami okablowania strukturalnego, np. ISO/IEC 11801, EN 50173 czy TIA-568, jest po prostu tańsza i wystarczająca. Światłowód daje bardzo dużą przepustowość, małe tłumienie i odporność na zakłócenia elektromagnetyczne, więc świetnie sprawdza się jako łącze szkieletowe, uplink między przełącznikami, połączenie między budynkami albo w centrum danych. Moim zdaniem w LAN-ach światłowód nie jest rzadki dlatego, że jest słaby technicznie, tylko dlatego że ekonomicznie często nie ma sensu ciągnąć go do każdego biurka.
W tym pytaniu łatwo pomylić ograniczenia ekonomiczne z ograniczeniami technicznymi. Światłowód nie kojarzy się z niską przepustowością, wręcz przeciwnie: jest stosowany właśnie tam, gdzie potrzebne są duże prędkości, stabilne łącza i spory zapas na przyszłość. W sieciach LAN spotyka się 1 Gb/s, 10 Gb/s, 40 Gb/s czy więcej, a transmisja optyczna bardzo dobrze nadaje się do takich zastosowań, zwłaszcza w połączeniach szkieletowych i między przełącznikami. Nie jest też prawdą, że głównym problemem są duże straty sygnału transmisyjnego. Każde medium ma tłumienie, również światłowód, ale przy poprawnie dobranym budżecie mocy optycznej, rodzaju włókna, długości toru, złączach i spawach, straty są przewidywalne i zwykle dużo mniejsze niż w kablach miedzianych na większych dystansach. Błędem jest również uznanie, że światłowód ma małą odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Sygnał jest przesyłany światłem, nie prądem elektrycznym, więc światłowód nie zbiera typowych zakłóceń od silników, przewodów zasilających, transformatorów czy nadajników radiowych. Z mojego doświadczenia uczniowie czasem mylą delikatność mechaniczną włókna z odpornością transmisji na zakłócenia, a to są dwie różne sprawy. W praktyce większą barierą w lokalnej sieci komputerowej są koszty osprzętu optycznego: modułów SFP, przełączników z portami światłowodowymi, media konwerterów, specjalistycznego montażu i pomiarów. Dlatego do gniazd użytkowników często prowadzi się skrętkę, a światłowód zostawia do połączeń wymagających większego zasięgu, separacji galwanicznej albo dużej przepustowości.