Symbol graficzny przedstawiony na rysunku oznacza
A. otwarty kanał kablowy.
B. główny punkt dystrybucyjny.
C. zamknięty kanał kablowy.
D. gniazdo telekomunikacyjne.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2017 (arkusz E.13-X-17.06).
Ten symbol oznacza gniazdo telekomunikacyjne, czyli punkt końcowy instalacji okablowania strukturalnego, do którego podłącza się urządzenie użytkownika, na przykład komputer, telefon IP, drukarkę sieciową albo punkt dostępowy Wi-Fi. Na rysunkach technicznych i projektach sieci symbole graficzne są bardzo ważne, bo pozwalają szybko odczytać, gdzie ma znaleźć się konkretny element instalacji. W praktyce takie gniazdo jest zwykle zakończone modułem RJ-45 i połączone przewodem poziomym z panelem krosowym w szafie dystrybucyjnej. Zgodnie z dobrymi praktykami oraz standardami okablowania, takimi jak ISO/IEC 11801, PN-EN 50173 czy ANSI/TIA-568, każdy punkt abonencki powinien być opisany, przetestowany i ujęty w dokumentacji powykonawczej. Moim zdaniem to jest jeden z tych symboli, które naprawdę warto kojarzyć, bo pojawiają się w projektach budynków, sal komputerowych i instalacji biurowych. Nie chodzi tylko o teorię z kartki. Instalator, patrząc na taki znak, wie gdzie przygotować puszkę, doprowadzić kabel, zamontować osprzęt i potem wykonać pomiar toru transmisyjnego.
W tym pytaniu łatwo pomylić symbole, bo rysunek jest prosty i trochę przypomina fragment trasy kablowej. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że nie przedstawia on kanału kablowego, tylko znak punktu końcowego instalacji, czyli gniazda telekomunikacyjnego. Kanał kablowy, otwarty albo zamknięty, na dokumentacji technicznej oznacza trasę prowadzenia przewodów, koryto, listwę instalacyjną lub kanał montażowy. Taki element opisuje przebieg okablowania, a nie miejsce, w którym użytkownik podłącza urządzenie do sieci. W praktyce kanał kablowy może prowadzić kilka lub kilkadziesiąt przewodów, ale sam w sobie nie jest punktem logicznego zakończenia toru transmisyjnego.
Główny punkt dystrybucyjny to zupełnie inna skala instalacji. To miejsce, w którym znajdują się zwykle szafy rack, przełącznice, panele krosowe, przełączniki sieciowe, urządzenia światłowodowe i często elementy zasilania awaryjnego. W dokumentacji okablowania strukturalnego, zgodnej np. z ISO/IEC 11801 lub PN-EN 50173, taki punkt jest traktowany jako centralny lub nadrzędny węzeł dystrybucyjny, a nie pojedyncze gniazdo na ścianie. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi prostą kreskę i uznaje ją za trasę albo większy element sieci. Tymczasem symbole instalacyjne są umowne i trzeba je czytać w kontekście projektu. Tutaj chodzi o punkt abonencki, czyli miejsce zakończenia przewodu poziomego i podłączenia sprzętu użytkownika. Z mojego doświadczenia warto uczyć się tych znaków razem z realnym osprzętem, bo wtedy łatwiej zapamiętać różnicę między trasą kablową, gniazdem a punktem dystrybucyjnym.
Główny punkt dystrybucyjny to zupełnie inna skala instalacji. To miejsce, w którym znajdują się zwykle szafy rack, przełącznice, panele krosowe, przełączniki sieciowe, urządzenia światłowodowe i często elementy zasilania awaryjnego. W dokumentacji okablowania strukturalnego, zgodnej np. z ISO/IEC 11801 lub PN-EN 50173, taki punkt jest traktowany jako centralny lub nadrzędny węzeł dystrybucyjny, a nie pojedyncze gniazdo na ścianie. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi prostą kreskę i uznaje ją za trasę albo większy element sieci. Tymczasem symbole instalacyjne są umowne i trzeba je czytać w kontekście projektu. Tutaj chodzi o punkt abonencki, czyli miejsce zakończenia przewodu poziomego i podłączenia sprzętu użytkownika. Z mojego doświadczenia warto uczyć się tych znaków razem z realnym osprzętem, bo wtedy łatwiej zapamiętać różnicę między trasą kablową, gniazdem a punktem dystrybucyjnym.