W systemie Windows po wydaniu polecenia systeminfo nie uzyska się informacji o
A. liczbie partycji podstawowych.
B. zamontowanych kartach sieciowych.
C. zainstalowanych poprawkach.
D. liczbie procesorów.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2018 (arkusz E.12-X-18.01).
Polecenie systeminfo w Windows pokazuje dużo informacji o systemie operacyjnym i komputerze, ale nie służy do analizy układu partycji na dysku. Dlatego informacja o liczbie partycji podstawowych nie zostanie uzyskana tym poleceniem. systeminfo wyświetla m.in. nazwę hosta, wersję i kompilację Windows, producenta systemu, model komputera, typ systemu, czas uruchomienia, zainstalowane poprawki Hotfix, informacje o procesorach, ilości pamięci oraz wykryte karty sieciowe z konfiguracją adresów IP. Z mojego doświadczenia to polecenie jest bardzo wygodne przy szybkiej inwentaryzacji stacji roboczej albo serwera, szczególnie gdy trzeba sprawdzić wersję systemu przed instalacją sterownika, poprawki lub aplikacji. Do sprawdzania partycji należy użyć innych narzędzi, np. Zarządzanie dyskami, diskpart z poleceniem list disk i list partition, ewentualnie PowerShell, np. Get-Partition. W praktyce administracyjnej warto rozdzielać narzędzia diagnostyczne: systeminfo do ogólnej informacji o systemie, a narzędzia dyskowe do struktury nośników. To jest dobra praktyka, bo ogranicza ryzyko złej interpretacji wyniku.
W tym pytaniu łatwo pomylić ogólne informacje o komputerze z informacjami o strukturze dysków. Polecenie systeminfo jest narzędziem wiersza poleceń systemu Windows przeznaczonym głównie do szybkiego zebrania danych o systemie operacyjnym, sprzęcie i konfiguracji środowiska. Pokazuje ono między innymi liczbę procesorów lub logicznych jednostek CPU, więc założenie, że tego nie da się z niego odczytać, byłoby nietrafione. W administracji Windows taka informacja przydaje się choćby przy sprawdzaniu zgodności aplikacji z wymaganiami sprzętowymi albo przy diagnostyce wydajnościowej. systeminfo podaje także listę zainstalowanych poprawek, oznaczanych jako Hotfix. To jest przydatne przy audycie bezpieczeństwa, bo można szybko zobaczyć, czy system ma wymagane aktualizacje. Również informacje o kartach sieciowych mogą pojawić się w wyniku polecenia, razem z podstawową konfiguracją IP, więc nie jest to właściwy trop. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro systeminfo daje „informacje o systemie”, to powinno dawać wszystko, łącznie z partycjami. A tak nie jest. Układ partycji podstawowych, logicznych, GPT/MBR czy wolumenów sprawdza się narzędziami typowo dyskowymi, np. diskpart, Zarządzanie dyskami albo poleceniami PowerShell Get-Disk i Get-Partition. Moim zdaniem warto to sobie zapamiętać praktycznie: systeminfo do inwentaryzacji systemu, a nie do administracji partycjami.