Technika przekazywania żetonu (ang. token) jest stosowana w topologii
A. gwiazdy.
B. kraty.
C. magistrali.
D. pierścienia.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2020 (arkusz EE.08-SG-20.06).
Technika przekazywania żetonu jest klasycznie kojarzona z topologią pierścienia, szczególnie z sieciami Token Ring opisanymi w standardzie IEEE 802.5. W takim rozwiązaniu stacje są logicznie połączone w pierścień, a po sieci krąży specjalna ramka sterująca, czyli token. Tylko urządzenie, które aktualnie posiada żeton, może nadawać dane. Dzięki temu nie dochodzi do kolizji ramek, bo nie ma sytuacji, że kilka komputerów zaczyna nadawać dokładnie w tym samym momencie. Moim zdaniem to jest bardzo elegancki mechanizm, choć dziś raczej historyczny, bo współczesne sieci LAN prawie zawsze buduje się na przełącznikach Ethernet. W praktyce token passing dawał przewidywalny dostęp do medium, co było ważne np. w środowiskach przemysłowych albo tam, gdzie liczyły się stabilne opóźnienia transmisji. Warto też kojarzyć FDDI, czyli światłowodową sieć opartą na podwójnym pierścieniu, również wykorzystującą mechanizm podobny do przekazywania tokenu. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby rozróżniać topologię fizyczną od logicznej: fizycznie przewody mogły iść do koncentratora, ale logicznie ruch nadal działał jak pierścień.
Technika przekazywania żetonu nie pasuje do typowego rozumienia topologii gwiazdy, kraty ani magistrali w podstawowym ujęciu sieci komputerowych. W gwieździe urządzenia końcowe są podłączone do centralnego punktu, na przykład przełącznika. W nowoczesnym Ethernecie przełącznik kieruje ramki do odpowiednich portów i zwykle pracuje w trybie full duplex, więc nie ma potrzeby krążenia żetonu między stacjami. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi centralne urządzenie w dawnym Token Ringu i od razu myśli: gwiazda. Fizycznie okablowanie faktycznie mogło tak wyglądać, ale logicznie transmisja nadal była zorganizowana jak pierścień. Krata, czyli mesh, to z kolei topologia nastawiona na wiele alternatywnych ścieżek i odporność na awarie. Tam kluczowe są mechanizmy routingu, redundancja i wybór trasy, a nie kolejka nadawania oparta o token. Magistrala kojarzy się głównie ze starszym Ethernetem, gdzie wiele stacji korzystało ze wspólnego medium i stosowano CSMA/CD, czyli wykrywanie kolizji. Istniały historyczne rozwiązania typu Token Bus, ale w typowych pytaniach szkolnych i egzaminacyjnych przekazywanie żetonu należy łączyć przede wszystkim z pierścieniem, zwłaszcza ze standardem IEEE 802.5 Token Ring. Z mojego doświadczenia najłatwiej zapamiętać to tak: token krąży, więc naturalnie kojarzy się z ruchem po okręgu, od stacji do stacji.