Bezpłatny program do zdalnego pulpitu, składający się z serwera i przeglądarki (viewera), przesyłający obraz ekranu oraz ruchy myszy i klawiaturę za pomocą protokołu RFB (VNC), to
A. TightVNC
B. OpenVPN
C. Wireshark
D. Putty
TightVNC to właściwa odpowiedź, bo jest to program typu VNC służący do zdalnego pulpitu. Działa w modelu serwer + viewer: na komputerze, którym chcemy sterować, uruchamia się serwer VNC, a na komputerze administratora lub użytkownika uruchamia się przeglądarkę, czyli viewer. Komunikacja odbywa się przez protokół RFB, czyli Remote Framebuffer. W praktyce oznacza to przesyłanie obrazu ekranu z maszyny zdalnej oraz odsyłanie w drugą stronę zdarzeń klawiatury i myszy. Moim zdaniem to jeden z tych programów, które dobrze pokazują różnicę między zwykłym połączeniem sieciowym a faktycznym zdalnym sterowaniem komputerem. TightVNC bywa używany np. do pomocy technicznej w pracowni komputerowej, administracji stacją roboczą w małej firmie albo dostępu do komputera bez podłączonego monitora. Dobra praktyka jest taka, żeby nie wystawiać VNC bezpośrednio do Internetu, bo starsze konfiguracje VNC nie zawsze zapewniają mocne szyfrowanie całej sesji. Bezpieczniej używać VPN, tunelu SSH albo ograniczyć dostęp zaporą sieciową tylko do zaufanych adresów IP. Warto też ustawić mocne hasło, aktualizować aplikację i kontrolować uprawnienia użytkowników. Sama nazwa RFB jest tu kluczową wskazówką, bo to właśnie rodzina VNC korzysta z tego protokołu.
W tym pytaniu łatwo pomylić narzędzia sieciowe, bo wszystkie podane nazwy są dość popularne w administracji komputerami, ale służą do innych zadań. OpenVPN nie jest programem do wyświetlania zdalnego pulpitu. To rozwiązanie do tworzenia szyfrowanych tuneli VPN, czyli bezpiecznych połączeń między sieciami albo komputerem użytkownika a siecią firmową. OpenVPN może pomóc bezpiecznie dostać się do sieci, w której działa serwer VNC, ale sam nie przesyła obrazu ekranu ani nie obsługuje ruchów myszy jako zdalny pulpit. Putty też bywa kojarzony ze zdalną pracą, lecz jest głównie klientem SSH, Telnet i połączeń terminalowych. Pozwala zalogować się do powłoki tekstowej systemu, szczególnie Linux/Unix, wykonywać polecenia i administrować serwerem, ale nie jest viewerem VNC i nie pracuje w typowym trybie graficznego pulpitu przez RFB. Wireshark natomiast to analizator pakietów sieciowych. Używa się go do diagnostyki, podglądania ramek, pakietów TCP/IP, DNS, HTTP czy innych protokołów. Z mojego doświadczenia wynika, że częsty błąd polega na tym, że uczeń widzi nazwę znanego programu sieciowego i zakłada, że skoro jest zdalny lub sieciowy, to musi pasować. Tutaj trzeba zwrócić uwagę na słowa serwer, viewer oraz protokół RFB. One jednoznacznie prowadzą do rodziny VNC, a konkretnie do TightVNC. W praktyce warto zapamiętać prostą zasadę: VPN daje bezpieczny tunel, SSH daje terminal, sniffer analizuje ruch, a VNC daje zdalny pulpit graficzny.