Topologia fizyczna, w której wszystkie urządzenia końcowe są bezpośrednio podłączone do jednego punktu centralnego, np. koncentratora lub przełącznika, to topologia
A. pierścienia.
B. siatki.
C. magistrali.
D. gwiazdy.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2015 (arkusz E.13-X-15.01).
To jest topologia gwiazdy, bo każde urządzenie końcowe, na przykład komputer, drukarka sieciowa albo punkt dostępowy, ma osobne połączenie z jednym punktem centralnym. Tym punktem najczęściej jest przełącznik, a w starszych instalacjach mógł to być koncentrator. W praktyce właśnie tak buduje się większość współczesnych sieci LAN w szkołach, biurach i pracowniach komputerowych: od gniazda abonenckiego idzie przewód do patch panela, potem do switcha w szafie rack. Moim zdaniem to najłatwiejsza topologia do zrozumienia i serwisowania, bo awaria jednego kabla zwykle odcina tylko jedno stanowisko, a nie całą sieć. Zgodnie z dobrymi praktykami okablowania strukturalnego, np. z rodziny norm ISO/IEC 11801 oraz TIA/EIA-568, stosuje się właśnie układ hierarchiczny oparty o punkty dystrybucyjne i przełączniki. Warto pamiętać, że fizycznie wygląda to jak gwiazda, ale logiczne działanie sieci Ethernet zależy już od urządzeń aktywnych i ramek przesyłanych przez switch. Koncentrator rozsyłał sygnał do wszystkich portów, przełącznik pracuje inteligentniej i kieruje ramki na właściwy port według adresów MAC.
W tym pytaniu kluczowe jest rozpoznanie, że wszystkie urządzenia końcowe są bezpośrednio podłączone do jednego centralnego punktu. Taki opis nie pasuje do siatki, magistrali ani pierścienia, mimo że te topologie też pojawiają się w teorii sieci komputerowych. Siatka oznacza układ, w którym urządzenia mają wiele połączeń między sobą, często w celu zwiększenia niezawodności i redundancji. Pełna siatka jest bardzo odporna na awarie, ale wymaga dużej liczby łączy, więc w zwykłej pracowni komputerowej byłoby to po prostu mało praktyczne i drogie. Magistrala działa inaczej: urządzenia są dołączane do wspólnego medium transmisyjnego, czyli jednego głównego kabla. To kojarzy się ze starszym Ethernetem na kablu koncentrycznym, gdzie przerwanie przewodu mogło unieruchomić większy fragment sieci. Pierścień z kolei zakłada połączenie urządzeń w zamkniętą pętlę, gdzie każde urządzenie ma sąsiadów po obu stronach. Typowy błąd polega na tym, że ktoś patrzy tylko na fakt istnienia kabli między urządzeniami, ale nie analizuje punktu centralnego. Jeśli w środku jest switch albo hub, a każdy komputer ma osobny przewód do tego urządzenia, to mówimy o gwieździe. Z mojego doświadczenia najprościej zapamiętać: switch w centrum szafy rack i przewody rozchodzące się do stanowisk to klasyczna gwiazda, nawet jeśli na schemacie narysowano to niezbyt ładnie.