Rysunek przedstawia schemat fizycznej topologii sieci będącej połączeniem topologii
A. pierścienia i gwiazdy.
B. siatki i magistrali.
C. siatki i gwiazdy.
D. magistrali i gwiazdy.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2020 (arkusz E.13-SG-20.01).
Na schemacie widać połączenie topologii magistrali i gwiazdy, czyli taką prostą topologię mieszaną. Górna część rysunku to klasyczna magistrala: jedna wspólna linia transmisyjna, do której urządzenia są dołączone odgałęzieniami. W praktyce kojarzy się to ze starszym Ethernetem na kablu koncentrycznym, gdzie ważne były terminatory na końcach segmentu i poprawne dopasowanie medium, bo inaczej pojawiały się odbicia sygnału. Dolna część rysunku ma już układ gwiazdy, bo kilka urządzeń jest podłączonych do jednego centralnego elementu, najpewniej przełącznika albo koncentratora. To jest zgodne z tym, jak dzisiaj buduje się większość sieci LAN według dobrych praktyk okablowania strukturalnego, np. ISO/IEC 11801 oraz TIA/EIA-568: urządzenia końcowe prowadzi się do punktu dystrybucyjnego, a nie łączy każdy z każdym. Moim zdaniem ten rysunek dobrze pokazuje, że nazwa topologii fizycznej wynika z faktycznego przebiegu kabli i połączeń, a nie z samego typu urządzeń. W realnych sieciach takie hybrydy spotykało się przy rozbudowie starszej instalacji, gdy do istniejącego segmentu magistralowego dołączano nowszy fragment oparty o przełącznik w gwieździe.
W tym zadaniu łatwo pomylić topologie, bo rysunek pokazuje układ mieszany, a nie jedną idealną strukturę z podręcznika. Siatka oznacza połączenia nadmiarowe między wieloma węzłami, często tak, że urządzenia mają kilka alternatywnych ścieżek komunikacji. W pełnej siatce każdy węzeł byłby połączony z każdym innym, a w częściowej siatce przynajmniej część urządzeń miałaby dodatkowe łącza zapasowe. Na tym schemacie tego nie ma: komputery i serwery nie tworzą wielu wzajemnych połączeń, tylko korzystają z jednej linii albo z centralnego urządzenia. Dlatego skojarzenie z siatką zwykle bierze się z tego, że ktoś widzi kilka kabli przy przełączniku i od razu traktuje to jako bardziej skomplikowaną strukturę, a to jeszcze nie jest mesh. Pierścień też tutaj nie pasuje, bo w topologii pierścienia każdy węzeł jest połączony z dwoma sąsiadami i całość tworzy zamkniętą pętlę transmisyjną. Na rysunku nie ma zamkniętego obwodu, nie ma też charakterystycznego obiegu ramek wokół pierścienia, znanego chociażby z dawnych rozwiązań typu Token Ring czy FDDI. Częsty błąd polega na tym, że długa pozioma linia jest traktowana jako fragment pierścienia, ale ona nie wraca do punktu startowego, tylko działa jak wspólne medium, czyli magistrala. Dolny fragment z urządzeniem centralnym to gwiazda, bo każde urządzenie końcowe ma osobne połączenie do środka. Z mojego doświadczenia najbezpieczniej analizować taki schemat od przebiegu kabli: wspólna linia to magistrala, centralny punkt z promieniście podłączonymi hostami to gwiazda, wiele redundantnych połączeń to siatka, a zamknięta pętla to pierścień.