W systemach Windows w celu ustalenia, gdzie w sieci zatrzymał się pakiet, używa się komendy
A. nslookup
B. tracert
C. ipconfig
D. ping
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2016 (arkusz E.13-X-16.01).
Komenda tracert jest właściwa, bo w Windows służy do śledzenia trasy pakietu IP do wskazanego hosta. W praktyce pokazuje kolejne routery, czyli tak zwane przeskoki, przez które przechodzi pakiet zanim dotrze do celu. Dzięki temu można ustalić, na którym etapie komunikacja się zatrzymuje albo gdzie pojawiają się duże opóźnienia. Typowy przykład użycia to tracert wp.pl albo tracert 8.8.8.8. Wynik zawiera adresy IP lub nazwy kolejnych urządzeń pośredniczących oraz czasy odpowiedzi. Moim zdaniem to jedno z podstawowych narzędzi diagnostycznych, które warto znać na pamięć, bo szybko oddziela problem lokalny od problemu po stronie operatora lub dalszej sieci. tracert działa podobnie do linuksowego traceroute i wykorzystuje mechanizm TTL w pakietach IP oraz komunikaty ICMP Time Exceeded. Dobra praktyka jest taka, żeby najpierw sprawdzić podstawową łączność poleceniem ping, a dopiero potem analizować trasę za pomocą tracert. Jeśli pakiet dochodzi do bramy domyślnej, ale dalej ginie, to kierunek diagnostyki jest już całkiem inny niż przy braku odpowiedzi od routera lokalnego.
W tym pytaniu chodzi nie tylko o sprawdzenie, czy host odpowiada, ale o ustalenie miejsca w sieci, w którym pakiet przestaje iść dalej. Do tego w Windows używa się polecenia tracert, ponieważ pokazuje ono kolejne węzły pośredniczące między komputerem a adresem docelowym. Częsty błąd polega na myleniu go z ping. Ping sprawdza dostępność hosta i orientacyjny czas odpowiedzi, ale nie pokazuje całej ścieżki przez routery. Jeżeli ping do serwera nie działa, nadal nie wiadomo, czy problem jest w komputerze, bramie domyślnej, sieci operatora czy dopiero przy samym serwerze. ipconfig też jest bardzo przydatny, ale służy głównie do wyświetlania i odświeżania konfiguracji interfejsów sieciowych, takich jak adres IP, maska, brama domyślna czy DNS. Z mojego doświadczenia uczniowie często wybierają ipconfig, bo kojarzy się z naprawianiem internetu, jednak ono nie śledzi drogi pakietu. nslookup z kolei diagnozuje system DNS, czyli tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP. Przydaje się, gdy np. strona nie otwiera się po nazwie, ale działa po adresie IP. Nie odpowiada jednak na pytanie, na którym routerze zatrzymał się ruch. W dobrej diagnostyce sieciowej warto używać narzędzi po kolei: ipconfig do konfiguracji lokalnej, ping do podstawowej łączności, nslookup do DNS, a tracert do analizy trasy pakietu. Takie podejście jest zgodne z praktyką administratorów i bardzo pomaga nie strzelać na ślepo.