Urządzeniem działającym w warstwie sieci modelu ISO/OSI, służącym do łączenia sieci o różnych adresach IP i wyznaczania tras pakietów, jest
A. koncentrator.
B. most.
C. regenerator.
D. ruter.
Ruter jest właściwą odpowiedzią, bo działa w warstwie sieci modelu ISO/OSI, czyli w warstwie 3. Jego główne zadanie to łączenie różnych sieci IP oraz podejmowanie decyzji, którędy wysłać pakiet dalej. Robi to na podstawie adresu IP odbiorcy i tablicy routingu. W praktyce ruterem jest np. urządzenie brzegowe w domu, które łączy sieć lokalną 192.168.1.0/24 z siecią dostawcy Internetu, ale też duży sprzęt operatorski pracujący w firmach i centrach danych. Ruter może obsługiwać routing statyczny, protokoły dynamiczne, takie jak OSPF czy BGP, a często także NAT, filtrowanie ACL i funkcję bramy domyślnej. Z mojego doświadczenia warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli urządzenie analizuje adresy IP i wybiera trasę dla pakietów, to mówimy o routerze. Dobra praktyka branżowa to świadome projektowanie podsieci, poprawne ustawienie bram domyślnych i dokumentowanie tras, bo bez tego nawet dobrze podłączona fizycznie sieć może zwyczajnie nie działać.
W tym pytaniu łatwo pomylić urządzenia sieciowe, bo wszystkie w jakimś sensie łączą elementy infrastruktury, ale robią to na różnych warstwach modelu ISO/OSI. Regenerator, czyli repeater, pracuje w warstwie fizycznej. Jego zadaniem jest odtworzenie i wzmocnienie sygnału, na przykład w starszych instalacjach Ethernet, gdy odcinek przewodu był za długi. Nie rozumie on adresów IP, nie analizuje ramek ani pakietów, więc nie może wyznaczać trasy transmisji. Koncentrator, znany też jako hub, również działa na warstwie fizycznej i rozsyła sygnał do wszystkich portów. To dość prymitywne rozwiązanie, obecnie praktycznie wyparte przez przełączniki, bo powoduje kolizje i nie segmentuje ruchu w sensowny sposób. Most pracuje już wyżej, w warstwie łącza danych, i podejmuje decyzje na podstawie adresów MAC. Może łączyć segmenty jednej sieci lokalnej, ale nadal nie operuje na adresach IP tak jak ruter. Typowy błąd myślowy polega na uznaniu, że każde urządzenie łączące sieci musi być routerem albo odwrotnie, że każde urządzenie sieciowe potrafi routować. W praktyce warstwa ma ogromne znaczenie: fizyczna dotyczy sygnału, łącza danych ramek i MAC, a sieciowa pakietów IP i trasowania. Dlatego przy projektowaniu zgodnym z dobrymi praktykami, np. dla Ethernetu IEEE 802.3 i sieci IP opisanych w standardach RFC, do łączenia różnych podsieci IP wybiera się ruter albo przełącznik warstwy 3, a nie hub, most czy regenerator.