Która usługa musi być uruchomiona w sieci, aby można było na stacji roboczej automatycznie uzyskać adres IP?
A. DNS
B. DHCP
C. WINS
D. PROXY
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2017 (arkusz E.13-X-17.06).
Usługa potrzebna do automatycznego uzyskania adresu IP to DHCP, czyli Dynamic Host Configuration Protocol. To właśnie ona przydziela stacji roboczej adres IP, maskę podsieci, bramę domyślną, adresy serwerów DNS i czas dzierżawy konfiguracji. W praktyce wygląda to tak, że komputer po podłączeniu do sieci wysyła zapytanie rozgłoszeniowe, a serwer DHCP odpowiada propozycją konfiguracji. Ten proces często opisuje się skrótem DORA: Discover, Offer, Request, Acknowledge. DHCP działa standardowo na UDP, porty 67 i 68, a jego działanie opisuje m.in. RFC 2131. Moim zdaniem to jedna z tych usług, które bardzo ułatwiają życie administratorowi, bo bez niej trzeba by ręcznie wpisywać adresy na każdej stacji, a przy większej pracowni czy firmie szybko robi się z tego bałagan. Dobra praktyka to tworzenie zakresów adresów, rezerwacji dla drukarek lub serwerów, wykluczeń adresów oraz pilnowanie, żeby w sieci nie pojawił się obcy, nieautoryzowany serwer DHCP. W sieciach z VLAN-ami często stosuje się DHCP relay, na przykład funkcję ip helper-address na routerze lub przełączniku warstwy 3.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka usług sieciowych, bo wszystkie jakoś kojarzą się z komunikacją w sieci, ale ich rola jest zupełnie inna. DNS służy do tłumaczenia nazw domenowych na adresy IP, na przykład nazwy www.example.com na konkretny adres serwera. Jest bardzo ważny, bo bez niego użytkownik musiałby pamiętać adresy IP, ale DNS sam z siebie nie przydziela konfiguracji IP komputerowi. Co ciekawe, adres serwera DNS może być przekazany właśnie przez DHCP, i tu często powstaje zamieszanie. WINS to starsza usługa związana głównie z nazwami NetBIOS w środowiskach Windows. Spotykało się ją dawniej w sieciach firmowych, ale obecnie jest raczej technologią historyczną i nie odpowiada za automatyczne adresowanie hostów. Proxy działa jeszcze inaczej: pośredniczy w dostępie do usług, najczęściej do stron internetowych, może filtrować ruch, buforować dane albo wymuszać politykę bezpieczeństwa. Proxy nie konfiguruje jednak adresu IP karty sieciowej stacji roboczej. Typowy błąd myślowy polega na tym, że jeśli jakaś usługa „pomaga w sieci”, to traktuje się ją jak usługę adresującą. W praktyce automatyczna konfiguracja parametrów TCP/IP jest zadaniem DHCP. Z mojego doświadczenia warto zapamiętać prostą zasadę: DHCP przydziela adresy, DNS tłumaczy nazwy, proxy pośredniczy w ruchu, a WINS to starsze nazewnictwo NetBIOS.