Komputery K1, K2, K3, K4 są podłączone do interfejsów przełącznika przypisanych do VLAN-ów podanych w tabeli. Które komputery mogą się ze sobą komunikować?
| Nazwa komputera | Adres IP | Nazwa interfejsu | VLAN |
| K1 | 10.10.10.1/24 | F1 | VLAN 10 |
| K2 | 10.10.10.2/24 | F2 | VLAN 11 |
| K3 | 10.10.10.3/24 | F3 | VLAN 10 |
| K4 | 10.10.11.4/24 | F4 | VLAN 11 |
A. K2 z K4
B. K1 z K2
C. K1 z K3
D. K1 z K4
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2022 (arkusz E.13-SG-22.06).
Odpowiedź K1 z K3 wynika z dwóch warunków, które w zwykłej sieci przełączanej muszą być spełnione jednocześnie: komputery muszą znajdować się w tym samym VLAN-ie oraz w tej samej podsieci IP. K1 ma adres 10.10.10.1/24 i jest podłączony do portu w VLAN 10, a K3 ma adres 10.10.10.3/24 i też pracuje w VLAN 10. Maska /24 oznacza podsieć 255.255.255.0, czyli oba hosty należą do sieci 10.10.10.0/24. Dzięki temu K1 może wykonać zapytanie ARP o adres MAC K3, a przełącznik przekaże ramkę tylko w obrębie VLAN 10. To jest właśnie sens VLAN-ów: logicznie dzielą jeden fizyczny przełącznik na osobne domeny rozgłoszeniowe. W praktyce, np. w szkole albo firmie, VLAN 10 mógłby być siecią dla pracowni, a VLAN 11 dla administracji. Moim zdaniem to jedno z ważniejszych pojęć w sieciach, bo łatwo pomylić adresację IP z separacją na warstwie drugiej. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby jeden VLAN odpowiadał jednej podsieci IP, np. VLAN 10 -> 10.10.10.0/24, VLAN 11 -> 10.10.11.0/24. Jeśli hosty są w różnych VLAN-ach, potrzebny jest routing między VLAN-ami, np. router albo przełącznik warstwy 3.
Niepoprawne wybory wynikają najczęściej z pomieszania dwóch rzeczy: adresacji IP i przynależności portu do VLAN-u. Sam fakt, że dwa komputery mają adresy z tej samej podsieci, nie wystarczy, jeżeli są podłączone do portów w różnych VLAN-ach. K1 i K2 mają adresy 10.10.10.1/24 oraz 10.10.10.2/24, więc na pierwszy rzut oka wyglądają jak hosty z jednej sieci IP. Problem w tym, że K1 jest w VLAN 10, a K2 w VLAN 11. Ramki rozgłoszeniowe ARP nie przechodzą między VLAN-ami, więc K1 nie pozna adresu MAC K2 bez udziału urządzenia routującego. To taki klasyczny haczyk egzaminacyjny. K1 i K4 tym bardziej nie spełniają warunków, bo są w różnych VLAN-ach i dodatkowo w różnych podsieciach: 10.10.10.0/24 oraz 10.10.11.0/24. Tutaj bez bramy domyślnej oraz routingu nie ma normalnej komunikacji IP. Ciekawy przypadek to K2 i K4, bo oba komputery są w VLAN 11, czyli warstwa druga jest wspólna. Jednak ich adresy IP należą do różnych podsieci: K2 do 10.10.10.0/24, a K4 do 10.10.11.0/24. Typowy system operacyjny uzna wtedy drugi adres za zdalny i będzie próbował wysłać pakiet do bramy domyślnej, a nie bezpośrednio do hosta. Z mojego doświadczenia warto zapamiętać prostą zasadę: w jednej sieci lokalnej bez routera hosty powinny mieć ten sam VLAN i tę samą podsieć IP. VLAN-y izolują ruch rozgłoszeniowy zgodnie z zasadami przełączania w warstwie 2 modelu OSI, a komunikacja między nimi wymaga routingu między VLAN-ami, najczęściej na routerze lub przełączniku L3.