Stosowana w projektowaniu adresacji IPv4 technika VLSM pozwala na
A. wykorzystywanie do adresowania hostów adresów IP z klasy F.
Źle. Klasa F nie istnieje, w podziale klasowym są tylko klasy od A do E.
B. używanie 128-bitowych masek podsieci.
Źle. Maska IPv4 ma 32 bity, a 128 bitów ma adres IPv6.
C. wybór dowolnego adresu rozgłoszeniowego w każdej podsieci.
Źle. Adres rozgłoszeniowy to zawsze ostatni adres podsieci, wynikający z maski.
D. zastosowanie w jednej przestrzeni adresowej masek podsieci o różnych długościach.
Dobrze. VLSM pozwala dzielić jedną sieć na podsieci z maskami różnej długości, zależnie od liczby hostów.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2025 (arkusz EE.08-SG-25.06).
VLSM (Variable Length Subnet Mask) to technika dzielenia jednej przestrzeni adresowej na podsieci o różnej wielkości, czyli z maskami o różnej długości. Dzięki temu każda podsieć dostaje tyle adresów, ile naprawdę potrzebuje.
Przykład: z sieci 192.168.1.0/24 można wydzielić podsieć /26 na 60 komputerów w pracowni, /27 na 25 komputerów w biurze i /30 na łącze między dwoma ruterami, które potrzebuje tylko dwóch adresów. Przy stałej masce wszystkie podsieci musiałyby mieć ten sam rozmiar, więc część adresów by się marnowała. Przy planowaniu VLSM zaczyna się od największej podsieci i przydziela kolejne bloki w kolejności malejącej.
Przykład: z sieci 192.168.1.0/24 można wydzielić podsieć /26 na 60 komputerów w pracowni, /27 na 25 komputerów w biurze i /30 na łącze między dwoma ruterami, które potrzebuje tylko dwóch adresów. Przy stałej masce wszystkie podsieci musiałyby mieć ten sam rozmiar, więc część adresów by się marnowała. Przy planowaniu VLSM zaczyna się od największej podsieci i przydziela kolejne bloki w kolejności malejącej.
Klasa F po prostu nie istnieje. W dawnym podziale klasowym adresy IPv4 dzielono na klasy od A do E, przy czym klasa D służy do multicastu, a klasa E jest zarezerwowana. VLSM nie dodaje żadnej nowej klasy, wręcz przeciwnie, wywodzi się z adresacji bezklasowej.
Adresu rozgłoszeniowego nie wybiera się dowolnie. W każdej podsieci jest to ostatni adres zakresu, czyli adres z samymi jedynkami w części hosta, i wynika on wprost z maski.
Maski 128-bitowe nie należą do IPv4, bo cały adres IPv4 ma 32 bity, więc i maska ma 32 bity. 128 bitów ma adres IPv6, w którym prefiks zapisuje się jako długość, na przykład /64.
Istotą VLSM jest możliwość użycia w jednej sieci masek o różnych długościach, dopasowanych do liczby hostów w każdej podsieci.
Adresu rozgłoszeniowego nie wybiera się dowolnie. W każdej podsieci jest to ostatni adres zakresu, czyli adres z samymi jedynkami w części hosta, i wynika on wprost z maski.
Maski 128-bitowe nie należą do IPv4, bo cały adres IPv4 ma 32 bity, więc i maska ma 32 bity. 128 bitów ma adres IPv6, w którym prefiks zapisuje się jako długość, na przykład /64.
Istotą VLSM jest możliwość użycia w jednej sieci masek o różnych długościach, dopasowanych do liczby hostów w każdej podsieci.