Po zainstalowaniu systemu Windows 10, aby skonfigurować połączenie internetowe z limitem danych, w ustawieniach sieci i Internetu należy ustawić połączenie
A. bezprzewodowe
B. przewodowe
C. szerokopasmowe
D. taryfowe
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2021 (arkusz EE.08-SG-21.06).
Ustawienie połączenia jako taryfowe w Windows 10 oznacza, że system ma traktować dane połączenie internetowe jak takie, w którym transfer jest ograniczony albo płatny według zużycia. To jest właśnie mechanizm przewidziany przez Microsoft do pracy z limitami danych, np. przy internecie mobilnym LTE, hotspocie z telefonu albo łączu, gdzie operator daje miesięczny pakiet 50 GB. Po włączeniu tej opcji Windows ogranicza część działań w tle: może wstrzymać automatyczne pobieranie dużych aktualizacji, ograniczyć synchronizację OneDrive, kafelków, poczty i innych usług. Moim zdaniem to jedna z tych małych opcji, które naprawdę ratują pakiet danych w praktyce. Dobra praktyka administracyjna jest taka, żeby po instalacji systemu sprawdzić ustawienia sieci, szczególnie na laptopach używanych poza firmą lub szkołą. Połączenie taryfowe nie oznacza typu kabla ani technologii transmisji, tylko sposób rozliczania i kontrolowania transferu przez system operacyjny.
W tym pytaniu łatwo pomylić nazwę funkcji systemowej z rodzajem połączenia sieciowego. Windows 10 nie konfiguruje limitu danych przez samo wybranie, że połączenie jest przewodowe, bezprzewodowe albo szerokopasmowe. Takie określenia opisują raczej technologię dostępu do sieci, a nie politykę zużycia transferu. Połączenie przewodowe oznacza zwykle Ethernet, czyli kartę sieciową, kabel UTP i komunikację w sieci LAN. Może ono mieć internet bez limitu, ale równie dobrze może być podłączone do routera z ograniczonym pakietem danych. Sam przewód nic tu nie zmienia. Połączenie bezprzewodowe dotyczy Wi-Fi, czyli standardów typu 802.11, jednak Wi-Fi też może prowadzić do łącza nielimitowanego albo do hotspota z telefonu z małym pakietem. Szerokopasmowe kojarzy się z dostępem o dużej przepustowości, np. światłowodem, DSL albo modemem komórkowym, ale znowu: to nie jest ustawienie kontroli transferu w Windows. Typowy błąd polega na tym, że użytkownik patrzy na nośnik transmisji, a powinien patrzeć na funkcję systemu operacyjnego. W ustawieniach Windows właściwą opcją jest połączenie taryfowe, bo to ono informuje system, że ma oszczędzać dane, ograniczać pobieranie w tle i ostrożniej wykonywać aktualizacje. Z mojego doświadczenia warto to włączać szczególnie na laptopach używanych z tetheringiem, bo aktualizacje potrafią bardzo szybko zjeść cały limit.