W systemach z rodziny Windows system EFS służy do zabezpieczenia danych poprzez ich
A. przenoszenie
B. kopiowanie
C. archiwizowanie
D. szyfrowanie
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2021 (arkusz EE.08-SG-21.01).
EFS, czyli Encrypting File System, w systemach Windows służy do zabezpieczania danych przez ich szyfrowanie na poziomie systemu plików NTFS. To oznacza, że plik zapisany na dysku jest przechowywany w postaci zaszyfrowanej, a odczytać go może tylko użytkownik posiadający odpowiedni klucz i certyfikat. W praktyce przydaje się to np. na laptopach firmowych, komputerach współdzielonych albo tam, gdzie na dysku są dokumenty kadrowe, projekty, hasła eksportowane do plików czy dane klientów. Moim zdaniem warto zapamiętać jedną rzecz: EFS nie robi kopii zapasowej i nie przenosi plików, tylko chroni ich treść przed nieuprawnionym odczytem. Dobra praktyka branżowa mówi, żeby przed użyciem EFS wykonać kopię certyfikatu szyfrowania i klucza prywatnego, bo po utracie profilu użytkownika albo reinstalacji systemu dostęp do plików może przepaść. W środowisku domenowym często konfiguruje się też agenta odzyskiwania danych, czyli DRA, żeby administrator mógł odzyskać zaszyfrowane pliki zgodnie z polityką bezpieczeństwa organizacji. EFS działa wygodnie, bo użytkownik zwykle otwiera plik normalnie, a szyfrowanie i odszyfrowywanie odbywa się w tle.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne operacje wykonywane na plikach z mechanizmami bezpieczeństwa. Archiwizowanie może kojarzyć się z ochroną danych, bo często pakujemy pliki do archiwum ZIP albo RAR, czasem nawet z hasłem. Jednak samo archiwizowanie oznacza głównie zebranie danych w jednym pliku lub przygotowanie ich do przechowania, a nie jest podstawową funkcją EFS w Windows. EFS nie tworzy archiwów i nie służy do porządkowania plików w paczki. Jeśli archiwum ma hasło, to jest to inny mechanizm, zależny od programu archiwizującego, a nie od EFS systemu NTFS. Przenoszenie plików też nie jest właściwym skojarzeniem. Przeniesienie zmienia lokalizację danych, na przykład z jednego katalogu do drugiego albo z dysku lokalnego na pendrive. Nie zapewnia to samo z siebie poufności. Zresztą przy EFS trzeba uważać: skopiowanie lub przeniesienie pliku na system plików, który nie obsługuje EFS, na przykład FAT32, może spowodować utratę szyfrowania. Kopiowanie również nie jest zabezpieczeniem, tylko operacją tworzenia drugiego egzemplarza danych. Kopia zapasowa jest bardzo ważna, ale jej cel to dostępność i możliwość odtworzenia plików po awarii, a nie bezpośrednia ochrona treści przed odczytem. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wszystko, co dotyczy plików i danych, wrzuca się do jednego worka pod hasłem bezpieczeństwo. W praktyce bezpieczeństwo ma kilka obszarów: poufność, integralność i dostępność. EFS odpowiada przede wszystkim za poufność, czyli za to, żeby osoba bez właściwego klucza nie mogła normalnie odczytać zawartości pliku, nawet jeśli fizycznie ma dostęp do dysku.