Uruchomienie systemu Windows w trybie debugowania pozwala na
A. zapobieganie ponownemu automatycznemu uruchamianiu systemu w przypadku wystąpienia błędu.
B. tworzenie pliku dziennika LogWin.txt podczas startu systemu.
C. uruchomienie systemu z ostatnią poprawną konfiguracją.
D. eliminację błędów w działaniu systemu.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2019 (arkusz E.12-X-19.01).
Tryb debugowania w Windows służy do uruchomienia systemu w taki sposób, aby możliwe było dokładniejsze diagnozowanie i usuwanie problemów, czyli w praktyce eliminacja błędów w działaniu systemu. Trzeba tylko dobrze rozumieć to sformułowanie: system nie naprawia się magicznie sam po wybraniu tej opcji. Tryb debugowania daje administratorowi lub serwisantowi warunki do analizy błędów, np. problemów ze sterownikami, usługami systemowymi, jądrem systemu albo nieprawidłowym startem Windows. W środowisku profesjonalnym wykorzystuje się do tego narzędzia diagnostyczne, dzienniki zdarzeń, zrzuty pamięci oraz debugery, np. WinDbg z pakietu Windows SDK. Z mojego doświadczenia wynika, że przy poważniejszych awariach, takich jak BSOD po instalacji sterownika karty sieciowej albo kontrolera dysku, właśnie analiza debugowania daje konkretne tropy, a nie zgadywanie na ślepo. Dobra praktyka jest taka, żeby najpierw zebrać informacje o błędzie, sprawdzić logi, wersje sterowników i zmiany w konfiguracji, a dopiero potem usuwać przyczynę. Dlatego odpowiedź o eliminacji błędów najlepiej pasuje do sensu trybu debugowania.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka różnych opcji uruchamiania Windows, bo wszystkie brzmią jak narzędzia ratunkowe. Zapobieganie automatycznemu ponownemu uruchamianiu po błędzie to osobna funkcja, zwykle używana przy awariach typu BSOD. Jej celem jest zatrzymanie ekranu błędu na tyle długo, żeby dało się odczytać kod zatrzymania, nazwę wadliwego sterownika albo inne dane diagnostyczne. To pomaga w analizie, ale samo w sobie nie jest trybem debugowania i nie eliminuje przyczyny awarii. Tworzenie pliku dziennika podczas startu systemu dotyczy rejestrowania rozruchu, czyli opcji boot logging. W nowszych systemach Windows typowym plikiem jest ntbtlog.txt w katalogu systemowym, a nie LogWin.txt, więc tu dodatkowo widać pewne pomieszanie pojęć. Taki dziennik pokazuje ładowane i niezaładowane sterowniki, ale nadal jest to mechanizm logowania, a nie debugowania. Uruchomienie z ostatnią poprawną konfiguracją także jest czymś innym: system próbuje użyć wcześniejszych ustawień rejestru i konfiguracji sterowników, które pozwoliły na poprawny start. To bywa przydatne po złej instalacji sterownika, ale nie daje pełnego środowiska do analizy błędów. Typowy błąd myślowy polega na wrzuceniu wszystkich opcji awaryjnych do jednego worka. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: tryb debugowania jest dla głębszej diagnostyki i pracy technicznej nad problemem, a pozostałe opcje są bardziej konkretnymi narzędziami do zatrzymania restartu, zapisania logu albo cofnięcia konfiguracji.