Poprawnie wskazana została ikona programu 7‑Zip, który w praktyce jest jednym z najczęściej używanych narzędzi do rozpakowywania archiwów RAR w systemie Windows (i nie tylko). Chociaż natywnie format RAR jest własnością twórców WinRARA, to w środowisku technicznym standardem stało się używanie właśnie uniwersalnych archiwizerów, takich jak 7‑Zip, które obsługują wiele formatów: ZIP, 7z, RAR, TAR, GZIP, ISO i sporo innych. Dzięki temu administrator czy technik nie musi instalować osobnego programu do każdego formatu – jedno narzędzie ogarnia praktycznie wszystko. Moim zdaniem to jest po prostu wygodniejsze i zgodne z dobrą praktyką: minimalizujemy liczbę różnych aplikacji w systemie, co ułatwia później utrzymanie i aktualizacje. W praktyce wygląda to tak, że po zainstalowaniu 7‑Zip integruje się on z powłoką systemu (menu kontekstowe w Eksploratorze Windows). Wtedy na pliku .rar wystarczy kliknąć prawym przyciskiem myszy i wybrać np. „7‑Zip → Wypakuj tutaj” albo „Wypakuj do…”. To jest typowy workflow w serwisach komputerowych, w działach IT, a nawet w szkołach – szybko, powtarzalnie i bez kombinowania. 7‑Zip jest oprogramowaniem darmowym (open source), więc bez problemu można go używać legalnie na wielu stanowiskach, co jest bardzo ważne z punktu widzenia zgodności z licencjami i politykami oprogramowania w firmie czy szkole. Dodatkową zaletą jest wysoki stopień kompresji własnego formatu 7z, ale do RAR‑ów najważniejsze jest to, że program potrafi je poprawnie odczytać i wyodrębnić pliki. W środowisku Windows jest to wręcz podstawowe narzędzie w „niezbędniku technika”. Warto też kojarzyć ikonę – charakterystyczne czarno‑białe logo z napisem „7z” – bo na egzaminach i w praktyce często rozpoznaje się programy właśnie po ikonach, a nie po samych nazwach.
W tym zadaniu kluczowe jest rozpoznanie programu, który w praktyce potrafi rozpakować archiwa w formacie RAR. Typowym błędem jest skupianie się wyłącznie na skojarzeniu typu „program do plików” albo „coś z serwerem czy bazą danych”, zamiast na realnej funkcji narzędzia. Ikony przedstawione w pytaniu reprezentują zupełnie różne kategorie oprogramowania i tylko jedna z nich odnosi się do uniwersalnego archiwizera obsługującego RAR. Część osób wybiera ikonę związaną z bazą danych MySQL, bo kojarzy nazwę z informatyką i plikami. To jednak oprogramowanie serwerowe i klienckie do obsługi relacyjnych baz danych, a nie narzędzie do kompresji czy dekompresji. MySQL służy do przechowywania i przetwarzania danych w tabelach, obsługi zapytań SQL, pracy aplikacji webowych, a nie do otwierania archiwów .rar. To zupełnie inny obszar informatyki. Inni kierują się kształtem ikony przypominającej edytor tekstu lub notatnik, bo myślą w kategoriach „pliki = tekst = notatnik”. Edytory tekstu, nawet zaawansowane, nie służą jednak do rozpakowywania archiwów. Co najwyżej można w nich podejrzeć zawartość binarną jako ciąg znaków, ale to nie ma nic wspólnego z poprawnym rozpakowaniem struktury katalogów i plików z archiwum RAR. Zdarza się też, że ktoś szuka „jakiejś uniwersalnej ikony informatycznej” bez znajomości konkretnych narzędzi. W realnej pracy technika takie podejście jest ryzykowne. Dobra praktyka branżowa zakłada, że potrafimy powiązać konkretne formaty plików z odpowiednimi aplikacjami, najlepiej legalnymi i sprawdzonymi, jak 7‑Zip czy WinRAR. Program archiwizujący rozpoznajemy po nazwie i po integracji z systemem (menu kontekstowe, skojarzenia rozszerzeń), a nie po ogólnym wrażeniu. Jeżeli ikonę kojarzysz, ale nie jesteś pewien funkcji, warto to sprawdzić w dokumentacji lub na stronie producenta. W zadaniach egzaminacyjnych i w praktyce serwisowej rozpoznawanie takich narzędzi po samych ikonach jest bardzo przydatne, bo przyspiesza pracę i zmniejsza ryzyko przypadkowego użycia niewłaściwego programu.