Do wykrywania nieautoryzowanych punktów dostępowych oraz pomiaru siły sygnału sieci Wi-Fi służy
A. multimetr cyfrowy
B. reflektometr optyczny
C. diodowy tester okablowania
D. analizator sieci bezprzewodowych
Do takiego zadania używa się analizatora sieci bezprzewodowych, często nazywanego też Wi-Fi analyzerem. To narzędzie potrafi przeskanować otoczenie radiowe i pokazać dostępne sieci WLAN, ich SSID, BSSID, kanały pracy, standard 802.11, typ zabezpieczeń oraz poziom sygnału, najczęściej w dBm. Dzięki temu można zauważyć punkt dostępowy, którego nie ma w dokumentacji firmowej, ma podejrzaną nazwę sieci albo podszywa się pod legalną infrastrukturę. Moim zdaniem to jedno z tych narzędzi, które w praktyce bardzo szybko pokazuje, co naprawdę dzieje się w powietrzu, a nie tylko na schemacie sieci. Przy audycie Wi-Fi porównuje się wykryte adresy MAC/BSSID z listą zatwierdzonych urządzeń, sprawdza kanały, siłę sygnału i rodzaj szyfrowania, np. WPA2 lub WPA3. Dobre praktyki branżowe obejmują też wykonywanie pomiarów w różnych miejscach budynku, planowanie kanałów w paśmie 2,4 GHz, np. 1, 6 i 11, oraz analizę pasma 5 GHz. Taki analizator pomaga również przy lokalizacji martwych stref, zakłóceń i zbyt mocno nakładających się komórek radiowych.
W tym pytaniu łatwo pomylić ogólne pojęcie diagnostyki z konkretnym narzędziem do sieci radiowych. Reflektometr optyczny, czyli OTDR, jest bardzo przydatny, ale w zupełnie innym środowisku. Służy do badania torów światłowodowych: wykrywa tłumienie, przerwy, zagięcia włókna, odbicia i odległość do miejsca uszkodzenia. Nie analizuje ramek 802.11, nie pokaże SSID ani poziomu RSSI sieci Wi-Fi. To sprzęt dla instalacji optycznych, a nie do skanowania eteru. Diodowy tester okablowania też bywa kojarzony z sieciami, bo sprawdza przewody Ethernet, ale jego zadanie jest proste: ciągłość żył, kolejność par, zwarcia albo rozwarcia. On nie widzi punktów dostępowych, bo pracuje na kablu miedzianym, nie na falach radiowych. Multimetr cyfrowy mierzy napięcie, prąd, rezystancję czy ciągłość obwodu. Jest świetny przy zasilaczach, PoE, elektronice i podstawowej diagnostyce elektrycznej, ale nie rozpozna kanału Wi-Fi ani zabezpieczeń WPA. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro coś mierzy sygnał albo testuje sieć, to nadaje się do Wi-Fi. W praktyce trzeba dobrać narzędzie do warstwy, którą badamy: światłowód, miedź, elektrykę albo medium radiowe. Przy sieciach bezprzewodowych potrzebny jest analizator sieci bezprzewodowych, bo tylko on zbiera informacje z pasma radiowego i potrafi wskazać nieautoryzowane access pointy.