Adres IPv6 2001:0DB8:00AC:0000:0000:0000:0000:0001 jest zapisany w postaci
A. oktalnej
B. szesnastkowej
C. binarnej
D. dziesiętnej
Adres 2001:0DB8:00AC:0000:0000:0000:0000:0001 jest zapisany w systemie szesnastkowym, czyli heksadecymalnym. W IPv6 pełny adres ma 128 bitów i zwykle zapisuje się go jako osiem bloków po 16 bitów, oddzielonych dwukropkami. Każdy taki blok, nazywany często hextetem, składa się z czterech cyfr szesnastkowych. W tym zapisie mogą występować cyfry 0-9 oraz litery A-F, gdzie A oznacza wartość 10, B 11, C 12, D 13, E 14, a F 15. W podanym adresie widać litery D, B, A i C, więc nie może to być zapis dziesiętny, binarny ani oktalny. Moim zdaniem warto to dobrze zapamiętać, bo w konfiguracji routerów, serwerów DNS, zapór sieciowych czy interfejsów w systemach Windows i Linux zapis IPv6 spotyka się coraz częściej. Adresy IPv6 opisuje m.in. RFC 4291, a zalecaną skróconą postać tekstową RFC 5952. Ten konkretny adres można skrócić do 2001:db8:ac::1, ponieważ zera wiodące w blokach można pominąć, a długi ciąg bloków 0000 zastąpić podwójnym dwukropkiem. Prefiks 2001:db8::/32 jest też używany w dokumentacji i przykładach, więc często pojawia się w materiałach szkoleniowych.
W tym pytaniu łatwo pomylić sam wygląd adresu z innymi systemami liczbowymi, bo IPv6 wygląda trochę inaczej niż klasyczny adres IPv4 typu 192.168.1.1. Zapis binarny oznaczałby użycie wyłącznie cyfr 0 i 1. Pełny adres IPv6 w postaci binarnej miałby 128 znaków, ewentualnie pogrupowanych dla czytelności, ale nadal byłyby to tylko bity. Tutaj występują litery, więc taki zapis odpada od razu. Zapis oktalny wykorzystuje cyfry od 0 do 7. Już sama obecność cyfry 8 oraz liter A, B, C i D pokazuje, że nie jest to system ósemkowy. To dość typowy błąd, bo niektórzy kojarzą grupowanie liczb z dawnymi notacjami uniksowymi, np. uprawnieniami 755, i potem próbują to przenieść na adresację sieciową, ale tutaj mechanizm jest inny. Zapis dziesiętny również nie pasuje, ponieważ system dziesiętny używa cyfr 0-9 i nie zawiera liter jako cyfr. Adres IPv6 standardowo zapisuje się szesnastkowo, bo jeden znak hex reprezentuje dokładnie 4 bity, więc cztery znaki dają 16 bitów jednego bloku. To jest po prostu praktyczne i zgodne ze standardami sieciowymi. Z mojego doświadczenia najlepiej patrzeć na dwukropki i litery A-F: jeśli widzisz taki układ w adresie IP nowej generacji, prawie na pewno masz do czynienia z notacją IPv6 w systemie szesnastkowym.