Zarządzanie pasmem (ang. bandwidth control) w przełączniku to usługa
A. pozwalająca ograniczyć przepustowość na wybranym porcie.
B. pozwalająca na przesyłanie danych z wybranego portu równocześnie do innego portu.
C. umożliwiająca zdalny dostęp do urządzenia.
D. umożliwiająca łączenie przełączników równocześnie kilkoma łączami.
Pytanie z egzaminu CKE, październik 2016 (arkusz E.13-X-16.08).
Zarządzanie pasmem w przełączniku oznacza możliwość ograniczenia przepustowości na wybranym porcie, czyli ustawienia limitu szybkości transmisji dla ruchu przychodzącego albo wychodzącego. W praktyce administrator może np. ustawić, że port użytkownika ma działać maksymalnie z prędkością 10 Mb/s, mimo że fizycznie port obsługuje 1 Gb/s. Taka funkcja bywa nazywana rate limiting, bandwidth control albo czasem częścią mechanizmów QoS. Moim zdaniem to jedna z tych opcji, które wyglądają prosto w panelu przełącznika, ale są bardzo przydatne w normalnej pracy sieci. Można nią ograniczyć komputer, który generuje za duży ruch, zabezpieczyć łącze internetowe przed przeciążeniem albo wydzielić określoną przepustowość dla gości w sieci firmowej. W dobrych praktykach sieciowych takie limity powinno się ustawiać świadomie, po analizie ruchu, a nie na oko, bo zbyt niski limit może powodować wolne działanie aplikacji, problemy z VoIP, wideokonferencjami albo kopiowaniem plików. W bardziej rozbudowanych sieciach bandwidth control łączy się z QoS, priorytetami IEEE 802.1p, oznaczeniami DSCP oraz monitorowaniem obciążenia portów. Warto też dokumentować takie ustawienia, bo później ktoś może długo szukać przyczyny wolnego transferu, a problemem będzie po prostu limit ustawiony na porcie przełącznika.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka różnych funkcji przełącznika, bo wszystkie dotyczą w pewnym sensie ruchu sieciowego albo portów. Łączenie przełączników równocześnie kilkoma łączami to nie jest zarządzanie pasmem, tylko agregacja łączy, często spotykana jako LACP, EtherChannel albo trunk agregacyjny. Standardowo kojarzy się to z IEEE 802.1AX, dawniej mówiło się też potocznie 802.3ad. Celem takiej konfiguracji jest zwiększenie sumarycznej przepustowości między urządzeniami oraz poprawa odporności na awarię jednego przewodu, a nie ograniczanie prędkości pojedynczego portu. To zupełnie inny mechanizm, chociaż też ma związek z wydajnością sieci. Zdalny dostęp do urządzenia to również osobna sprawa. Realizuje się go przez SSH, czasem przez HTTPS, SNMP albo, w starszych i mniej bezpiecznych konfiguracjach, przez Telnet. Taka usługa służy do administracji przełącznikiem, czyli zmiany konfiguracji, sprawdzania stanu portów i logów, a nie do kontrolowania przepustowości użytkowników. Z mojego doświadczenia Telnet warto traktować raczej jako historyczny przykład, bo przesyła dane bez szyfrowania. Przesyłanie danych z jednego portu równocześnie do innego portu to funkcja mirroringu portów, znana też jako SPAN. Używa się jej do diagnostyki, np. gdy chcemy podłączyć analizator Wireshark i podejrzeć ramki przechodzące przez wybrany port. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że ktoś widzi słowo pasmo i od razu kojarzy je z dowolną funkcją zwiększania, kopiowania albo obsługi ruchu. A bandwidth control oznacza konkretnie ograniczanie lub regulowanie przepustowości, najczęściej per port, per VLAN albo per klasa ruchu.