Aby wyzerować zawartość pamięci CMOS (wraz z zapomnianym hasłem BIOS) na płycie głównej bez zworki CLR_CMOS, należy
A. wyjąć na kilka minut baterię z płyty głównej przy odłączonym zasilaniu.
B. zaktualizować sterowniki chipsetu.
C. ponownie uruchomić system.
D. sformatować dysk systemowy.
Wyjęcie baterii CMOS z płyty głównej przy całkowicie odłączonym zasilaniu to klasyczna metoda wyczyszczenia ustawień BIOS/UEFI, gdy płyta nie ma zworki CLR_CMOS albo nie można jej znaleźć. Pamięć CMOS przechowuje m.in. datę, godzinę, kolejność bootowania, ustawienia kontrolerów, czasem też hasło BIOS/UEFI. Mała bateria pastylkowa, najczęściej CR2032 3 V, podtrzymuje te dane wtedy, gdy komputer jest wyłączony. Po jej wyjęciu na kilka minut układ traci zasilanie podtrzymujące i ustawienia wracają do wartości domyślnych. W praktyce dobrze jest najpierw odłączyć przewód zasilający, przytrzymać przycisk Power przez kilka sekund, żeby rozładować resztki energii, a dopiero potem wyjąć baterię. Moim zdaniem warto też zrobić zdjęcie ustawień BIOS przed resetem, jeśli komputer jeszcze się uruchamia, bo po resecie może być trzeba ponownie ustawić np. tryb SATA AHCI/RAID, Secure Boot, kolejność bootowania albo profil XMP pamięci RAM. To jest normalna procedura serwisowa, ale trzeba robić ją ostrożnie, najlepiej z zachowaniem zasad ESD, czyli bez elektryzowania się i bez dotykania styków palcami.
Samo ponowne uruchomienie systemu nie kasuje zawartości pamięci CMOS, bo restart działa na poziomie bieżącej pracy komputera i systemu operacyjnego, a nie na poziomie podtrzymywanej konfiguracji BIOS/UEFI. To częsty skrót myślowy: komputer się restartuje, więc niby wszystko powinno wrócić do normy. W rzeczywistości ustawienia firmware są zapisane w osobnym obszarze pamięci podtrzymywanej bateryjnie, więc przetrwają zwykłe wyłączenie, restart, a nawet dłuższe odłączenie komputera od gniazdka, dopóki bateria CMOS działa.
Aktualizacja sterowników chipsetu też nie ma tu sensu, bo sterowniki działają już po starcie systemu operacyjnego. BIOS/UEFI uruchamia sprzęt wcześniej, zanim Windows albo Linux załadują jakiekolwiek sterowniki. Sterownik chipsetu może poprawić obsługę magistral, kontrolerów i zarządzania energią w systemie, ale nie wyzeruje hasła ustawionego w firmware płyty głównej. To są dwie różne warstwy: firmware i system operacyjny.
Formatowanie dysku systemowego jest jeszcze bardziej ryzykownym i nietrafionym pomysłem. Hasło BIOS nie siedzi na dysku, tylko w konfiguracji płyty głównej, więc skasowanie partycji usunie dane użytkownika, ale nie rozwiąże problemu z dostępem do ustawień BIOS/UEFI. Z mojego doświadczenia to jeden z bardziej kosztownych błędów, bo ktoś traci system i pliki, a blokada nadal zostaje. W serwisie najpierw szuka się zworki CLR_CMOS, przycisku Clear CMOS albo właśnie odłącza zasilanie i wyjmuje baterię na kilka minut. Przy laptopach bywa trudniej, bo bateria CMOS może być w środku obudowy albo hasło może być zapisane w układzie EEPROM, więc wtedy trzeba sprawdzić dokumentację producenta, a nie działać na ślepo.
Aktualizacja sterowników chipsetu też nie ma tu sensu, bo sterowniki działają już po starcie systemu operacyjnego. BIOS/UEFI uruchamia sprzęt wcześniej, zanim Windows albo Linux załadują jakiekolwiek sterowniki. Sterownik chipsetu może poprawić obsługę magistral, kontrolerów i zarządzania energią w systemie, ale nie wyzeruje hasła ustawionego w firmware płyty głównej. To są dwie różne warstwy: firmware i system operacyjny.
Formatowanie dysku systemowego jest jeszcze bardziej ryzykownym i nietrafionym pomysłem. Hasło BIOS nie siedzi na dysku, tylko w konfiguracji płyty głównej, więc skasowanie partycji usunie dane użytkownika, ale nie rozwiąże problemu z dostępem do ustawień BIOS/UEFI. Z mojego doświadczenia to jeden z bardziej kosztownych błędów, bo ktoś traci system i pliki, a blokada nadal zostaje. W serwisie najpierw szuka się zworki CLR_CMOS, przycisku Clear CMOS albo właśnie odłącza zasilanie i wyjmuje baterię na kilka minut. Przy laptopach bywa trudniej, bo bateria CMOS może być w środku obudowy albo hasło może być zapisane w układzie EEPROM, więc wtedy trzeba sprawdzić dokumentację producenta, a nie działać na ślepo.