Złącze BNC należy zamontować na kablu
A. telefonicznym.
B. światłowodowym.
C. typu skrętka.
D. koncentrycznym.
Złącze BNC montuje się na kablu koncentrycznym, czyli takim, który ma żyłę środkową, izolator dielektryczny, ekran oraz płaszcz zewnętrzny. To właśnie budowa koncentryka pasuje do konstrukcji BNC: pin środkowy łączy się z przewodnikiem centralnym, a część zewnętrzna z ekranem kabla. Dzięki temu sygnał jest prowadzony w sposób ekranowany, z mniejszą podatnością na zakłócenia elektromagnetyczne. W praktyce BNC spotyka się np. w starszych sieciach Ethernet 10BASE2, w monitoringu CCTV, przy urządzeniach pomiarowych, oscyloskopach, generatorach sygnałowych oraz instalacjach radiowych. Moim zdaniem warto to zapamiętać obrazowo: BNC kojarzy się z okrągłym, metalowym złączem zakręcanym lub bagnetowym, a nie z wtykiem RJ-45 czy światłowodem. Dobra praktyka montażowa wymaga dobrania złącza do impedancji kabla, najczęściej 50 Ω w transmisji danych i pomiarach albo 75 Ω w instalacjach wideo. Źle zaciśnięte BNC potrafi dać odbicia sygnału, spadki jakości obrazu albo niestabilną transmisję, więc samo rozpoznanie kabla to dopiero początek roboty.
Złącze BNC nie jest przeznaczone do kabla światłowodowego, telefonicznego ani typu skrętka, bo te media transmisyjne mają zupełnie inną budowę mechaniczną i elektryczną. Światłowód przesyła sygnał w postaci światła przez włókno szklane lub plastikowe, dlatego stosuje się tam złącza optyczne, takie jak SC, LC, ST czy FC. BNC jest złączem elektrycznym, metalowym, pracującym z ekranem i żyłą centralną, więc nie ma jak poprawnie połączyć go z włóknem optycznym. To częsty błąd myślowy: ktoś widzi okrągłe złącze ST w światłowodzie i kojarzy je z BNC, bo oba wyglądają trochę podobnie, ale zasada działania jest całkiem inna. Kabel telefoniczny zwykle zakończony jest złączami RJ-11 albo podobnymi, a jego pary przewodów są używane do telefonii analogowej lub xDSL. Skrętka komputerowa, używana w Ethernet, ma cztery pary przewodów i najczęściej kończy się złączem RJ-45 zgodnie ze standardami okablowania strukturalnego, np. TIA/EIA-568. Próba montowania BNC na skrętce byłaby po prostu niezgodna z jej konstrukcją i parametrami transmisyjnymi. Z mojego doświadczenia najłatwiej pomylić się wtedy, gdy uczymy się samych nazw złączy bez patrzenia na przekrój kabla. W technice sieciowej trzeba zawsze łączyć trzy rzeczy: typ medium, rodzaj sygnału i właściwe zakończenie przewodu. BNC pasuje do koncentryka, bo tylko tam ma sens połączenie żyły centralnej oraz ekranu.