Baza danych fizycznie umieszczona na wielu komputerach, ale logicznie traktowana jako jedna całość, oparta jest na architekturze:
A. rozproszonej
Dobrze. Baza rozproszona działa na wielu węzłach, lecz dla użytkownika jest jedną spójną całością.
B. abstrakcyjnej
Źle. „Abstrakcyjna” nie jest nazwą architektury rozmieszczenia bazy danych.
C. lokalnej
Źle. Baza lokalna działa na jednym komputerze, a nie na wielu.
D. relacyjnej
Źle. Model relacyjny opisuje strukturę danych (tabele i relacje), a nie fizyczne rozmieszczenie.
Baza rozproszona przechowuje dane na wielu komputerach (węzłach), często w różnych lokalizacjach, lecz system zarządzania prezentuje je użytkownikowi jako jedną logiczną całość. Zwiększa to dostępność i wydajność oraz pozwala dzielić obciążenie. Dlatego opisana baza opiera się na architekturze rozproszonej.
Pozostałe pojęcia nie opisują fizycznego rozmieszczenia na wielu maszynach. Architektura relacyjna dotyczy sposobu modelowania danych - tabel, kluczy i relacji między nimi - niezależnie od tego, gdzie fizycznie leżą. „Abstrakcyjna” nie jest nazwą architektury rozmieszczenia bazy. Baza lokalna mieści się w całości na jednym komputerze, więc jest przeciwieństwem opisanej sytuacji. Rozmieszczenie na wielu węzłach przy zachowaniu jednej logicznej całości to architektura rozproszona, dlatego to ona jest poprawna.