Kaskadowe arkusze stylów tworzy się w celu
A. blokowania jakichkolwiek zmian w wartościach znaczników już przypisanych w pliku CSS.
B. ułatwienia formatowania strony.
C. określenia struktury dokumentu strony (nagłówków, akapitów, list).
D. nadpisywania wartości znaczników już ustawionych na stronie.
Opracowane na podstawie zadania CKE, czerwiec 2014 (arkusz E.14-X-14.05): W arkuszu odpowiedź „połączenia struktury dokumentu z właściwą formą jego prezentacji” też opisuje cel CSS. Zastąpiono ją jednoznacznie błędną (strukturę określa HTML).
Kaskadowe arkusze stylów, czyli CSS, tworzy się przede wszystkim po to, żeby ułatwić formatowanie strony WWW i oddzielić wygląd od treści dokumentu. HTML powinien opisywać strukturę, czyli na przykład nagłówki, akapity, listy, formularze czy sekcje, a CSS odpowiada za prezentację: kolory, marginesy, wielkość czcionki, układ elementów, tła, responsywność i efekty wizualne. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych zasad w tworzeniu stron, bo bez niej szybko robi się bałagan w kodzie. W praktyce jeden plik CSS może obsługiwać wiele podstron, więc zmiana koloru przycisków albo szerokości menu nie wymaga poprawiania każdego pliku HTML osobno. To jest zgodne z dobrymi praktykami webowymi i ideą separacji warstw: struktura w HTML, wygląd w CSS, zachowanie zwykle w JavaScript. Dzięki kaskadowości można też ustalać priorytety reguł, korzystać z klas, identyfikatorów, selektorów potomków oraz reguł media queries, np. dla telefonów i komputerów. CSS nie tylko upiększa stronę, ale też pomaga utrzymać spójny interfejs użytkownika, co w prawdziwych projektach ma ogromne znaczenie.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka pojęć, bo CSS faktycznie może wpływać na elementy już istniejące na stronie, ale jego głównym celem nie jest samo nadpisywanie wartości ustawionych wcześniej. Kaskadowość oznacza, że przeglądarka rozstrzyga, która reguła stylu ma pierwszeństwo, biorąc pod uwagę źródło stylu, specyficzność selektora, kolejność zapisu oraz czasem deklarację !important. To mechanizm działania CSS, a nie najważniejszy powód jego tworzenia. Z mojego doświadczenia uczniowie często widzą, że jedna reguła przykrywa drugą i od razu uznają, że po to istnieje CSS, ale to trochę za wąskie myślenie. CSS służy do projektowania warstwy wizualnej strony i ułatwienia jej formatowania w sposób uporządkowany. Strukturę dokumentu, czyli nagłówki, akapity, listy, tabele czy formularze, określa HTML. To właśnie HTML nadaje znaczenie treściom, a CSS tylko decyduje, jak te treści będą wyglądały. Nie powinno się mieszać tych ról, bo potem kod jest trudny w utrzymaniu i słabszy pod kątem dostępności. Całkiem nietrafne jest też założenie, że CSS blokuje zmiany wartości znaczników. Arkusze stylów nie są mechanizmem zabezpieczeń ani blokadą edycji. Reguły można nadpisać innymi regułami, stylem inline, skryptem JavaScript albo ustawieniami użytkownika w przeglądarce. W praktyce CSS ma pomagać w kontroli wyglądu strony, a nie zamykać ją przed zmianami. Dobra strona WWW korzysta z HTML do semantycznej budowy treści i z CSS do spójnego, łatwego w modyfikacji formatowania.