Która z wymienionych zasad nie wpłynie korzystnie na zwiększenie czytelności kodu?
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2022 (arkusz E.14-SG-22.06).
Poprawna jest zasada o pisaniu kodu bez wcięć i zbędnych enterów - ona czytelności nie poprawia, tylko ją niszczy. Wcięcia pokazują strukturę programu: od razu widać, które instrukcje należą do pętli, warunku czy funkcji. Puste linie oddzielają logiczne fragmenty kodu, tak jak akapity w tekście.
Usuwanie białych znaków ma sens tylko w kodzie wysyłanym do przeglądarki, gdy narzędzie automatycznie tworzy wersję zminifikowaną (np. style.min.css, app.min.js), żeby zmniejszyć rozmiar pliku. Programista pracuje jednak na wersji czytelnej. Do zapamiętania: stałe wcięcia (np. 4 spacje), jedna instrukcja w linii, opisowe nazwy i komentarze przy trudnych fragmentach. W Pythonie wcięcia są nawet częścią składni.
Wszystkie trzy błędne odpowiedzi to sprawdzone zasady czystego kodu, więc ich wybór oznacza zwykle przeoczenie przeczenia w poleceniu. Jedna instrukcja w linii ułatwia czytanie i debugowanie - komunikat o błędzie wskazuje numer linii, a przy kilku instrukcjach w jednej linii trudniej ustalić, która zawiodła. Nazwy zmiennych odzwierciedlające zadanie, np. sumaZamowien zamiast x, sprawiają, że kod sam się objaśnia. Komentarze w trudniejszych miejscach wyjaśniają, dlaczego wybrano dane rozwiązanie, co oszczędza czas osobie, która wróci do kodu po miesiącach.
Jedynie pisanie kodu bez wcięć i bez podziału na bloki pogarsza czytelność: cały program zlewa się w jedną ścianę tekstu, w której trudno odnaleźć początek i koniec pętli czy funkcji. Przy pytaniach z wyróżnionym „nie” warto sprawdzić każdą odpowiedź pytaniem „czy to pomaga?” i wybrać jedyną, przy której odpowiedź brzmi „nie”.