Desaturacja obrazu w edytorze grafiki rastrowej polega na
Desaturacja zmniejsza nasycenie barw do zera, więc z kolorowego zdjęcia zostają same odcienie szarości. Jasność poszczególnych miejsc obrazu zostaje zachowana: niebo pozostaje jasne, cień ciemny, znika tylko informacja o barwie. W GIMP-ie polecenie znajduje się w menu Kolory, Desaturacja, a w Photoshopie w menu Obraz, Dopasowania.
Słowo pochodzi od saturacji, czyli nasycenia, jednego z trzech parametrów modelu HSV obok odcienia i jasności. Częściową desaturację stosuje się, gdy kolory są zbyt jaskrawe. Pełna daje efekt zdjęcia czarno-białego, przy czym obraz nadal ma trzy kanały RGB, tylko o równych wartościach. W CSS podobny efekt daje filter: grayscale(100%);.
Odpowiedzi błędne opisują inne narzędzia edytora grafiki. Zwiększenie kontrastu rozsuwa jasne i ciemne tony, ale kolory pozostają kolorami. Kontrast i nasycenie to dwa niezależne parametry, choć oba poprawia się często razem w jednym oknie dialogowym.
Zaznaczenie fragmentu obrazu wykonuje się narzędziami zaznaczania, np. prostokątem, lassem albo różdżką. Zaznaczenie ogranicza zasięg kolejnej operacji, ale samo nie zmienia pikseli.
Zmiana rozdzielczości, czyli skalowanie, zmienia liczbę pikseli obrazu, a więc jego wymiary i ostrość, nie ruszając barw. Desaturacja działa odwrotnie: wymiary zostają, a znikają kolory. Dlatego poprawna jest odpowiedź o usunięciu nasycenia.
W GIMP-ie desaturacja daje do wyboru kilka sposobów liczenia szarości, np. według jasności albo średniej składowych, więc wynik może się nieco różnić odcieniem. Za każdym razem jednak z obrazu znikają kolory, a nie zmienia się jego rozmiar czy kontrast.