W języku JavaScript metoda document.getElementById(id) ma za zadanie
innerHTML albo textContent na znalezionym elemencie.null, gdy takiego elementu nie ma..value dopisane do wyniku metody, a id to identyfikator szukanego elementu.required. Metoda tylko odnajduje element.Pytanie z egzaminu CKE, październik 2016 (arkusz E.14-X-16.08).
document.getElementById("menu") przeszukuje dokument i zwraca obiekt reprezentujący element HTML z atrybutem id="menu". Dostajesz odniesienie do tego elementu, czyli „uchwyt”, przez który możesz go odczytywać i zmieniać. Gdy elementu nie ma, metoda zwraca null.
Typowe użycie: let pole = document.getElementById("imie");, a potem pole.value odczytuje wpisany tekst, pole.style.color = "red" zmienia kolor, a pole.innerHTML podmienia zawartość. Identyfikator powinien być w dokumencie unikalny. Jeśli przez pomyłkę się powtórzy, metoda zwróci pierwszy element w kolejności kodu. Pokrewne metody to querySelector i getElementsByClassName.
Skrypt szukający elementu musi wykonać się po jego wczytaniu, dlatego dołącza się go na końcu <body> albo z atrybutem defer.
Problem z tym pytaniem bierze się z mylenia tego, co metoda zwraca, z tym, co potem można z wynikiem zrobić. Sama metoda niczego nie wstawia, nie sprawdza i nie przepisuje do zmiennej. Ona tylko odnajduje element.
Pobranie danych z pola formularza to dopiero drugi krok: document.getElementById("imie").value. Bez .value masz cały element, a nie wpisany tekst. Słowo id w nawiasie to identyfikator szukanego elementu, nie nazwa zmiennej, do której coś trafia.
Walidacja formularza wymaga własnego kodu: odczytania pól i sprawdzenia warunków, albo atrybutów HTML takich jak required. Wstawienie tekstu na stronę wykonuje się przez innerHTML lub textContent na elemencie, który wcześniej znaleziono właśnie przez getElementById.
Nazwa metody mówi wprost, co robi: get element by id, czyli pobierz element według identyfikatora. Wszystko, co dzieje się dalej, to osobne instrukcje.