Narzędzie edytora grafiki rastrowej o nazwie „lasso” umożliwia
Lasso służy do odręcznego zaznaczania: przeciąga się kursorem wokół fragmentu obrazu, a po zamknięciu obrysu zaznaczony zostaje cały obszar w środku. Nadaje się do obiektów o nieregularnym kształcie, takich jak postać czy liść, których nie obejmie prostokąt ani elipsa.
Edytory mają kilka odmian: lasso zwykłe (obrys ręką), wielokątne (klikanie kolejnych wierzchołków) i magnetyczne, które przykleja obrys do wyraźnych krawędzi. W GIMP-ie odpowiednikiem jest „Zaznaczanie odręczne” (skrót F). Zaznaczenie z lassa można potem wygładzić, wtapiając jego krawędzie, i wyciąć obiekt z tła, na przykład do grafiki na stronę.
Zaznaczenie z lassa łączy się z innymi, trzymając Shift, co pozwala dodawać kolejne fragmenty.
Zaznaczanie na podstawie koloru to zadanie różdżki: kliknięcie zaznacza sąsiadujące piksele o podobnym kolorze, a zasięg reguluje się progiem (tolerancją). Lasso działa odwrotnie - granice zaznaczenia wyznacza ręka użytkownika, a kolory pikseli nie mają znaczenia.
Pobranie koloru z obrazu i ustawienie go jako aktywnego to pipeta (próbnik koloru). Niczego nie zaznacza, tylko odczytuje barwę piksela.
Wybiórcze nakładanie koloru pędzlem opisuje narzędzia malarskie, na przykład pędzel albo rozmazywanie. Zmieniają one piksele, a lasso jedynie wskazuje obszar, na którym kolejne operacje będą działać.
Wszystkie te narzędzia leżą zwykle obok siebie na pasku, stąd pomyłki. Lasso to odręczne zaznaczanie obszaru przez obrysowanie go kursorem.
Narzędzia zaznaczania różnią się tylko sposobem wyznaczania granic: prostokąt i elipsa używają kształtu, lasso ruchu ręki, a różdżka podobieństwa koloru pikseli.