Aby zaprojektować kształt logo dla strony WWW sposobem przedstawionym na obrazie, należy zastosować funkcję
A. sumy.
B. części wspólnej.
C. wykluczenia.
D. różnicy.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2023 (arkusz EE.09-SG-23.01).
W tej sytuacji należy użyć funkcji wykluczenia, czyli operacji logicznej typu XOR na kształtach wektorowych. Efekt na obrazku polega na tym, że dwa nachodzące na siebie sześciokąty zostają przetworzone tak, aby widoczne były tylko te fragmenty, które należą do jednego obiektu albo do drugiego, ale nie do obu naraz. Część wspólna, czyli obszar nakładania się figur, znika i tworzy pustą przestrzeń w środku znaku. W programach graficznych spotkasz to np. jako Exclude, Wyklucz, Boolean exclude albo operację wykluczania kształtów. Tak działają narzędzia wektorowe w aplikacjach typu Inkscape, Adobe Illustrator, CorelDRAW czy Figma. Moim zdaniem to jedna z bardziej praktycznych funkcji przy projektowaniu logo, ikon i elementów interfejsu strony WWW, bo pozwala szybko budować czyste, geometryczne formy bez ręcznego docinania ścieżek. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby logo przygotowywać jako grafikę wektorową, najlepiej z poprawnie domkniętymi ścieżkami i bez przypadkowych punktów kontrolnych. Dzięki temu znak można później zapisać np. jako SVG i bez problemu skalować na stronie internetowej, bez utraty jakości na ekranach Retina czy w wersji mobilnej.
Jeżeli wskazana została inna operacja niż wykluczenie, to najpewniej problem wynika z pomylenia podstawowych operacji logicznych na kształtach wektorowych. Różnica, nazywana też odejmowaniem albo Subtract, działa asymetrycznie: jeden obiekt wycina fragment z drugiego. W praktyce otrzymalibyśmy wtedy tylko jedną figurę z wyciętym kawałkiem, zależnie od kolejności zaznaczenia obiektów. To nie pasuje do pokazanego efektu, bo na obrazku po przekształceniu zostają fragmenty obu sześciokątów, a znikają tylko części wspólne. Suma, czyli Union, zrobiłaby odwrotnie: połączyłaby nachodzące figury w jeden większy kształt bez przerwy w miejscu przecięcia. Taki wynik byłby pełną bryłą, a nie znakiem z pustą przestrzenią pośrodku. Część wspólna, czyli Intersect, zostawiłaby wyłącznie obszar, w którym figury się nakładają, więc zamiast dwóch bocznych elementów powstałby tylko środkowy fragment. Typowy błąd polega na tym, że ktoś patrzy na białą przestrzeń i od razu myśli o różnicy, bo coś zostało wycięte. Tu jednak ważne jest, co zostało zachowane: wszystkie obszary nienależące jednocześnie do obu obiektów. Właśnie dlatego prawidłową funkcją jest wykluczenie. W projektowaniu grafiki na WWW taka znajomość operacji jest naprawdę przydatna, szczególnie przy ikonach SVG, logotypach i prostych znakach opartych na geometrii.