Znaczniki HTML <sub> oraz <sup> służą do zapisu tekstu
Poprawna jest odpowiedź o indeksie dolnym i górnym. <sub> (od subscript) obniża tekst i zmniejsza czcionkę, a <sup> (od superscript) robi to samo, ale podnosi tekst. Zapis H<sub>2</sub>O daje wzór wody, a m<sup>2</sup> - metr kwadratowy.
Do zapamiętania: indeks górny stosuje się do potęg, jednostek i przypisów, a dolny do wzorów chemicznych i oznaczeń zmiennych, np. x₁. Oba znaczniki niosą znaczenie typograficzne, dlatego używa się ich w treści, a nie tylko dla wyglądu. Bardziej złożone wzory matematyczne na stronach zapisuje się językiem MathML albo bibliotekami takimi jak KaTeX.
Każda z błędnych odpowiedzi opisuje inną parę znaczników formatujących tekst. Przekreślenie i podkreślenie to domyślny wygląd <del> i <ins>, oznaczających tekst usunięty i dopisany, albo znaczników <s> i <u>. Pogrubienie i pochylenie dają <strong> i <em> (lub <b> i <i>).
Czcionka o stałej szerokości znaków to domena znaczników <code>, <kbd> i <pre>, używanych do kodu i poleceń, a tekst pomniejszony to <small>. Zapamiętanie ułatwiają angielskie przedrostki: sub znaczy „pod”, jak w słowie subway (kolej podziemna), a super - „nad”. Indeks dolny stoi więc pod linią tekstu, a górny nad nią.
Warto też wiedzieć, że wygląd indeksów można zmienić w CSS właściwością vertical-align oraz rozmiarem czcionki, ale samo znaczenie elementu zostaje bez zmian, co jest ważne np. dla czytników ekranu i wyszukiwarek.