Znacznik <sub> języka HTML służy do
Znacznik <sub> (od angielskiego subscript) zapisuje tekst w indeksie dolnym: mniejszą czcionką i nieco poniżej linii pisma. Stosuje się go głównie we wzorach chemicznych i matematycznych, np. H<sub>2</sub>O daje zapis wody z dwójką na dole albo x<sub>1</sub> oznacza pierwszą zmienną z serii.
Para do zapamiętania: <sub> to indeks dolny, <sup> (superscript) to indeks górny, np. m<sup>2</sup> dla metrów kwadratowych albo 2<sup>10</sup> dla potęgi. Oba znaczniki niosą znaczenie, a nie tylko wygląd, więc nie należy ich używać do przesuwania zwykłego tekstu w pionie. Do tego służy CSS.
Wybór podtytułu albo podsekcji bierze się z tłumaczenia przedrostka sub jako „pod”. W HTML podtytuł strony tworzy się nagłówkiem niższego stopnia, np. <h2> pod <h1>, a podsekcję dokumentu znacznikiem <section> zagnieżdżonym w innym. Znacznik <sub> działa w obrębie pojedynczego wiersza tekstu.
Indeks górny to łatwa pomyłka, bo oba znaczniki wyglądają podobnie i różnią się jedną literą. Indeks górny zapisuje <sup> od superscript, czyli „pismo nad”. Skojarzenie: sub jak subway, kolej podziemna, czyli na dole.
Oba znaczniki są parzyste, więc indeks zamyka się znacznikiem </sub> albo </sup>. Pominięcie zamknięcia sprawi, że dalszy tekst też zostanie obniżony. Podtytuły i sekcje nie mają z nimi nic wspólnego, mimo podobnie brzmiącego przedrostka, a wybór między indeksem dolnym i górnym rozstrzyga jedna litera w nazwie.