Znacznik <u> w języku HTML powoduje
A. podkreślenie tekstu
B. skreślenie tekstu
C. pochylenie tekstu
D. migotanie tekstu
Znacznik <u> powoduje podkreślenie tekstu. Po umieszczeniu fragmentu treści między znacznikiem otwierającym <u> i zamykającym </u> przeglądarka obejmuje ten fragment elementem HTML, któremu domyślnie nadaje wygląd podkreślenia. Typowy zapis ma postać: <u>ważny termin</u>. W praktyce w HTML5 znacznik ten oznacza tekst z nieliterową adnotacją, na przykład wyraz wymagający szczególnego wyróżnienia, a nie ogólne formatowanie. Do samego wyglądu częściej stosuje się CSS, na przykład text-decoration: underline. Trzeba też uważać, aby podkreślenie nie sugerowało odsyłacza, ponieważ użytkownicy stron często kojarzą podkreślony tekst z linkiem. Pochylenie, migotanie i skreślenie są realizowane innymi znacznikami albo stylami.
W tym pytaniu łatwo pomylić znaczniki odpowiedzialne za wygląd tekstu. Pochylenie tekstu nie jest działaniem znacznika <u>; taki efekt uzyskuje się zwykle za pomocą znacznika <i>, elementu semantycznego <em> albo reguły CSS font-style: italic. Migotanie tekstu również nie pasuje do <u>. Historycznie kojarzono je z niestandardowym znacznikiem <blink>, ale nie należy on do współczesnego, przenośnego HTML; podobny efekt wykonuje się raczej animacją CSS. Skreślenie tekstu oznacza przekreślenie przez środek znaków i wiąże się z <s>, <del> albo stylem text-decoration: line-through. Poprawna odpowiedź to podkreślenie tekstu, ponieważ zawartość umieszczona między <u> i </u> jest domyślnie prezentowana przez przeglądarkę z linią pod tekstem. Typowy błąd myślowy polega na kojarzeniu wszystkich prostych znaczników formatujących wyłącznie z ogólnym „wyróżnieniem”, bez rozróżnienia konkretnego efektu wizualnego.