Jednostka dpi (ang. dots per inch) określa
A. liczbę bitów opisujących kolor jednego piksela.
Źle. Liczba bitów na piksel to głębia koloru, oznaczana bpp.
B. stopień kompresji pliku w formacie JPEG.
Źle. Kompresję JPEG ustawia się parametrem jakości, nie w dpi.
C. rozdzielczość druku, czyli liczbę punktów na cal.
Dobrze. dpi, czyli dots per inch, to liczba punktów drukowanych na cal.
D. liczbę klatek wyświetlanych w ciągu sekundy animacji.
Źle. Liczbę klatek na sekundę wyraża się w fps.
Jednostka dpi określa rozdzielczość druku, czyli liczbę punktów, które urządzenie umieszcza na długości jednego cala (2,54 cm). Im więcej punktów na cal, tym drobniejsze szczegóły odwzoruje wydruk. Typowe wartości to 300 dpi dla wydruków fotograficznych i dokumentów oraz 600 dpi i więcej w drukarkach laserowych. Do zapamiętania: dpi (dots) dotyczy punktów drukowanych, a ppi (pixels) pikseli obrazu cyfrowego i ekranu. Wartość dpi zapisana w pliku graficznym nie zmienia jego wyglądu na stronie WWW - liczą się tylko wymiary w pikselach. Ma znaczenie dopiero przy druku, bo określa jego fizyczny rozmiar.
Każdy z błędnych opisów dotyczy innego parametru grafiki lub multimediów. Liczbę klatek na sekundę mierzy się w fps (frames per second), na przykład 25 lub 30 klatek w filmie. Liczba bitów na piksel to głębia koloru, oznaczana bpp - 24 bity dają około 16,7 mln barw. Stopień kompresji JPEG ustawia się parametrem jakości, zwykle od 0 do 100, i nie ma on nic wspólnego z punktami na cal. Skrót dpi rozwija się jako dots per inch, czyli punkty na cal, i opisuje rozdzielczość urządzeń drukujących. Pokrewna jednostka ppi opisuje piksele na cal w obrazach cyfrowych i na ekranach. Dla porównania: obraz 3000 pikseli szerokości wydrukowany w 300 dpi zajmie 10 cali. Na egzaminie te dwa skróty łatwo pomylić, więc zapamiętaj: d jak druk, p jak piksel.