Jednostka ppi (pixels per inch)
A. określa rozdzielczość obrazów rastrowych.
B. jest jednostką rozdzielczości skanerów określającą częstość wykonywanych próbkowań obrazu.
C. określa rozdzielczości obrazów generowanych przez drukarki i plotery.
D. jest parametrem określającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń wykonujących pomiary.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2019 (arkusz E.14-X-19.06).
Jednostka ppi oznacza pixels per inch, czyli liczbę pikseli przypadających na jeden cal długości obrazu. Najprościej mówiąc, opisuje gęstość pikseli w obrazie rastrowym, a więc takim, który składa się z siatki punktów, np. JPG, PNG, TIFF czy BMP. Jeżeli obraz ma ustawione 300 ppi, to przy wydruku jeden cal obrazu powinien zawierać 300 pikseli. W praktyce ma to duże znaczenie przy przygotowaniu grafiki do druku, skanów, zdjęć produktowych czy materiałów na stronę WWW. Moim zdaniem warto zapamiętać, że ppi nie jest tym samym co sama liczba pikseli, np. 3000 × 2000 px. To raczej informacja, jak te piksele zostaną rozmieszczone na fizycznym rozmiarze. W dobrej praktyce graficznej do druku często zakłada się 300 ppi, a do ekranu ważniejsze są rzeczywiste wymiary w pikselach i skalowanie CSS. PPI jest więc parametrem obrazu rastrowego, a nie typową jednostką pracy drukarki czy plotera.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka podobnych pojęć, bo wszystkie kręcą się wokół rozdzielczości i jednostki na cal. PPI, czyli pixels per inch, odnosi się przede wszystkim do obrazu rastrowego i mówi, ile pikseli przypada na jeden cal. Nie opisuje bezpośrednio sposobu pracy drukarki ani plotera. Dla takich urządzeń częściej używa się DPI, czyli dots per inch, ponieważ drukarka nie drukuje pikseli wprost, tylko tworzy obraz z kropek tuszu, tonera albo punktów naświetlania. To niby podobne, ale technicznie jednak nie to samo, i w grafice zawodowej ta różnica naprawdę ma znaczenie. Nie jest to też parametr typowy dla cyfrowych urządzeń pomiarowych. Tam częściej mówi się o dokładności, rozdzielczości pomiaru, liczbie bitów przetwornika, częstotliwości próbkowania albo zakresie pomiarowym. PPI nie informuje, jak precyzyjnie miernik, kamera pomiarowa czy czujnik wykonuje pomiary. W przypadku skanerów też bywa zamieszanie. Skanery często reklamuje się rozdzielczością w DPI, a bardziej technicznie można spotkać pojęcie SPI, samples per inch, czyli liczba próbek pobieranych z oryginału na cal. Po zeskanowaniu powstaje plik rastrowy, który może mieć określone PPI, ale sama jednostka ppi nie jest najlepszym opisem mechanizmu próbkowania skanera. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wszystkie jednostki z końcówką per inch wrzuca się do jednego worka. Lepiej zapamiętać prosto: obraz rastrowy ma piksele i tu pasuje PPI, drukarka ma kropki i tu pasuje DPI, a skaner pobiera próbki z obrazu fizycznego.