Powstające podczas zapisu pliku graficznego prostokątne zniekształcenia obrazu są charakterystyczne dla formatu
A. PNG z kompresją bezstratną LZ77.
B. BMP bez kompresji.
C. JPEG z dużym stopniem kompresji stratnej.
D. GIF z kompresją bezstratną LZW.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2021 (arkusz E.14-SG-21.01).
Poprawna odpowiedź to JPEG z dużym stopniem kompresji stratnej. Format JPEG dzieli obraz na małe bloki, najczęściej 8 × 8 pikseli, a następnie zapisuje je z użyciem transformacji kosinusowej i kwantyzacji. Przy silnej kompresji odrzucana jest duża część szczegółów, szczególnie drobne przejścia tonalne i wysokie częstotliwości obrazu. Ponieważ bloki są przetwarzane osobno, ich granice mogą stać się widoczne jako prostokątne lub kwadratowe zniekształcenia, nazywane artefaktami blokowymi. Do zapamiętania: widoczne prostokąty po zapisie fotografii zwykle oznaczają zbyt mocną kompresję JPEG. W praktyce JPEG nadaje się do zdjęć, ale wielokrotne zapisywanie z niską jakością szybko pogarsza obraz.
Prostokątne zniekształcenia obrazu nie wynikają z samego faktu zapisania pliku graficznego, lecz z rodzaju kompresji. BMP bez kompresji zapisuje dane pikseli bez strat, dlatego plik jest duży, ale nie powinien tworzyć blokowych artefaktów kompresji. GIF z kompresją bezstratną LZW również nie traci danych podczas kompresowania, choć może ograniczać kolory do palety i powodować efekt ziarnistego ditheringu lub uproszczenie przejść tonalnych. PNG z kompresją bezstratną LZ77 zachowuje piksele po odtworzeniu i dobrze sprawdza się przy zrzutach ekranu, ikonach, wykresach oraz grafice z przezroczystością. Poprawna odpowiedź to JPEG z dużym stopniem kompresji stratnej, ponieważ JPEG analizuje obraz blokami i przy niskiej jakości zapisu usuwa wiele informacji, przez co granice bloków stają się widoczne. Typowy błąd polega na utożsamieniu każdej kompresji z utratą jakości, bez rozróżnienia kompresji bezstratnej i stratnej.