Grafik wykonał logo dla strony internetowej. To czarny znaczek na przezroczystym tle. Aby zachować wszystkie atrybuty obrazu i umieścić go na stronie internetowej, grafik powinien zapisać obraz w formacie
A. BMP
B. PNG
C. JPG
D. CDR
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2020 (arkusz E.14-SG-20.01).
Format PNG jest tutaj najlepszym wyborem, bo pozwala zapisać grafikę rastrową z kanałem alfa, czyli z przezroczystością. W przypadku logo na stronę WWW to bardzo ważne: czarny znaczek może być umieszczony na dowolnym tle strony, np. białym, kolorowym albo na zdjęciu, bez brzydkiego prostokąta dookoła. PNG używa kompresji bezstratnej, więc ostre krawędzie logo, kontury i jednolite kolory nie zostaną zniszczone artefaktami kompresji. Moim zdaniem to jeden z tych formatów, które trzeba po prostu kojarzyć przy grafice do internetu. W praktyce PNG stosuje się do ikon, logotypów, zrzutów ekranu, elementów interfejsu i grafik z tekstem. Przeglądarki internetowe normalnie obsługują PNG, więc plik można bez problemu osadzić w HTML, np. jako obrazek w elemencie img albo jako tło w CSS. Dobra praktyka jest taka, żeby do zdjęć używać raczej JPG/WebP, a do grafik z przezroczystością i ostrymi krawędziami właśnie PNG albo SVG, jeśli logo jest wektorowe.
W tym zadaniu kluczowe są dwie cechy: grafika ma trafić na stronę internetową i ma zachować przezroczyste tło. Łatwo się pomylić, bo wiele formatów potrafi przechowywać obraz, ale nie każdy nadaje się do tego samego zastosowania. JPG jest bardzo popularny w internecie, jednak głównie do fotografii. Stosuje kompresję stratną, więc przy logo mogą pojawić się charakterystyczne zabrudzenia przy krawędziach, takie jak rozmycia i artefakty. Co ważniejsze, klasyczny JPG nie obsługuje kanału alfa, więc przezroczystość zostanie utracona i najczęściej pojawi się pełne tło, np. białe albo czarne. BMP także nie jest dobrym wyborem do WWW. To format prosty, często bez sensownej kompresji, przez co pliki są duże i niepraktyczne do ładowania na stronie. Przeglądarki i workflow webowy raczej nie traktują BMP jako formatu produkcyjnego. CDR z kolei kojarzy się z grafiką wektorową, ale jest to natywny format programu CorelDRAW, nie standardowy format do bezpośredniego publikowania w przeglądarce. Użytkownik strony nie powinien pobierać pliku projektowego zamiast normalnej grafiki. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś wybiera format znany z grafiki komputerowej, a nie taki, który spełnia wymagania techniczne strony WWW. Dla logo z przezroczystością najrozsądniejszy będzie PNG, ewentualnie SVG, jeżeli mamy wersję wektorową przygotowaną pod web.